FAQ
ภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) และใบกำกับภาษี 2569–2570
คำตอบเรื่องภาษีมูลค่าเพิ่มที่อ้างตัวบทประมวลรัษฎากรและประกาศที่ใช้อยู่จริง: เกณฑ์ 1.8 ล้านบาทและกำหนด 30 วัน อัตรา 7% ที่ขยายถึง 30 กันยายน 2570 จุดความรับผิด รายการที่ใบกำกับภาษีต้องมี ภาษีซื้อที่ใช้ไม่ได้ ภ.พ.30 และ ภ.พ.36 เบี้ยปรับ การขอคืน การเปิดสาขา และการเก็บเอกสาร
19 คำถาม · ตรวจทานโดยทีมทนายและนักบัญชี · ตรวจทานล่าสุด 7 ต.ค. 2026
คำตอบสั้น
รายรับเท่าไรจึงต้องจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม และนับอย่างไร
ผู้ขายสินค้าหรือให้บริการที่อยู่ในบังคับ VAT ซึ่งมีมูลค่าฐานภาษีเกิน 1,800,000 บาทต่อปี มีกำหนด 30 วันนับจากวันที่ยอดทะลุเกณฑ์เพื่อยื่นขอเข้าระบบ (มาตรา 81/1 ประกอบมาตรา 85/1) ยอดนี้นับตามวันที่ความรับผิดเกิดขึ้นตามมาตรา 79/3 ไม่ใช่นับตามรอบบัญชีหรือวันที่ลงบัญชี ตัวอย่างตามข้อหา
ผู้ขายสินค้าหรือให้บริการที่อยู่ในบังคับ VAT ซึ่งมีมูลค่าฐานภาษีเกิน 1,800,000 บาทต่อปี มีกำหนด 30 วันนับจากวันที่ยอดทะลุเกณฑ์เพื่อยื่นขอเข้าระบบ (มาตรา 81/1 ประกอบมาตรา 85/1) ยอดนี้นับตามวันที่ความรับผิดเกิดขึ้นตามมาตรา 79/3 ไม่ใช่นับตามรอบบัญชีหรือวันที่ลงบัญชี ตัวอย่างตามข้อหารือ กค 0702/3397: รับจ้างทำของได้รับเงินแล้ว 1,700,000 บาท ต่อมาได้รับเพิ่มอีก 200,000 บาทในปีเดียวกัน ยอดรวม 1,900,000 บาท จึงเกินเกณฑ์ในวันที่รับเงินก้อนหลัง และต้องนับ 30 วันจากวันนั้น ผู้ที่ยอดใกล้เกณฑ์ควรสรุปยอดทุกเดือน ไม่รอถึงสิ้นปี
มาตรา 89(1) กำหนดเบี้ยปรับสองเท่าของภาษีที่ต้องเสียในแต่ละเดือนตลอดช่วงที่ไม่จดทะเบียน หรือ 1,000 บาทต่อเดือนภาษีแล้วแต่จำนวนใดมากกว่า และมาตรา 89/1 ให้เสียเงินเพิ่มร้อยละ 1.5 ต่อเดือนหรือเศษของเดือนของภาษีที่ค้าง โดยเงินเพิ่มไม่เกินจำนวนภาษี ปัญหาที่หนักกว่าคือช่วงที่ไม่ได้จดทะเบียนออกใบกำกับภาษีไม่ได้ ภาษีจะถูกประเมินจากรายรับที่ได้มาแล้ว ซึ่งส่วนใหญ่เรียกเก็บเพิ่มจากลูกค้าย้อนหลังไม่ได้ คำสั่ง ท.ป.369/2569 ข้อ 5/1 ให้งดเบี้ยปรับนี้ถ้ายื่นคำขอจดทะเบียนภายใน 30 วันนับแต่ยอดเกินเกณฑ์พร้อมยื่นแบบและชำระภาษี ถ้าจดช้าแต่ยื่นแบบและชำระเองก่อนได้รับหนังสือเตือน คงเสียร้อยละ 2, 5, 10 หรือ 20 ของเบี้ยปรับตามจำนวนวันที่ชำระช้า และถ้าเจ้าพนักงานตรวจพบก่อนคงเสียร้อยละ 40 จึงควรจดทะเบียนทันที คำนวณภาษีย้อนหลังรายเดือนเอง และยื่นชำระก่อนถูกตรวจพบ
มาตรา 81/3 ให้กิจการขนาดย่อมขอจดทะเบียนเองได้ คุ้มเมื่อลูกค้าส่วนใหญ่เป็นผู้จด VAT ที่ต้องการใบกำกับภาษีไปใช้เป็นภาษีซื้อ หรือมีต้นทุนที่มี VAT สูง เช่น ซื้อเครื่องจักรหรือสินค้าจำนวนมาก แต่ถ้าขายให้ผู้บริโภคทั่วไปและต้นทุนหลักเป็นค่าแรง ราคาขายจะสูงขึ้นทันทีโดยแทบไม่มีภาษีซื้อมาหัก ข้อที่มักถูกมองข้าม: เมื่อจดตามสิทธินี้แล้ว จะเลิกเสีย VAT ได้ต่อเมื่อขอถอนทะเบียนตามมาตรา 85/10(3) และอธิบดีสั่งถอนแล้ว ไม่ใช่หยุดเองเมื่อยอดลดลง
อัตราตามมาตรา 80 คือร้อยละ 10 แต่พระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 807) พ.ศ. 2569 ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 143 ตอน 50 ก วันที่ 23 สิงหาคม 2569 ขยายการลดอัตราเหลือร้อยละ 6.3 รวมภาษีท้องถิ่นเป็นร้อยละ 7 ตั้งแต่ 1 ตุลาคม 2569 ถึง 30 กันยายน 2570 ใช้กับการขายสินค้า การให้บริการ และการนำเข้า อัตราที่ใช้กับธุรกรรมใดขึ้นกับวันที่ความรับผิดเกิดขึ้น สัญญาระยะยาวหรืองานที่จะรับเงินหลัง 30 กันยายน 2570 จึงควรเขียนว่าราคายังไม่รวม VAT และให้คิดตามอัตราที่ใช้บังคับในวันที่ความรับผิดเกิด เพื่อไม่ต้องรับส่วนต่างเองหากรัฐไม่ขยายมาตรการอีก
ขายสินค้า: ความรับผิดเกิดเมื่อส่งมอบ เว้นแต่โอนกรรมสิทธิ์ ได้รับชำระราคา หรือออกใบกำกับภาษีก่อน ก็ให้เกิดเมื่อเหตุนั้นเกิดก่อน (มาตรา 78) ให้บริการ: เกิดเมื่อได้รับชำระค่าบริการ เว้นแต่ออกใบกำกับภาษีก่อน ก็ให้เกิดเมื่อออกใบกำกับ และยังมีกรณีเฉพาะอื่นตามมาตรา 78/1 ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในธุรกิจบริการคือออกใบแจ้งหนี้ที่พิมพ์รวมเป็นใบกำกับภาษีไปพร้อมกัน ทำให้ภาษีเกิดตั้งแต่วันออกเอกสาร แม้ลูกค้ายังไม่จ่าย ธุรกิจบริการที่เก็บเงินช้าจึงควรแยกใบแจ้งหนี้ออกจากใบกำกับภาษี แล้วออกใบกำกับภาษีเมื่อรับเงิน
มาตรา 86/4 กำหนดอย่างน้อย (1) คำว่า ใบกำกับภาษี ในที่เห็นเด่นชัด (2) ข้อมูลผู้ประกอบการที่ออกเอกสาร คือชื่อ ที่ตั้ง และเลข 13 หลัก (3) ผู้ซื้อหรือผู้รับบริการ ระบุชื่อกับที่ตั้ง (4) เลขลำดับใบกำกับและเลขเล่มถ้ามี (5) ชื่อ ชนิด ประเภท ปริมาณ และมูลค่าสินค้าหรือบริการ (6) จำนวน VAT แยกจากมูลค่าให้ชัด (7) วันเดือนปีที่ออก และ (8) ข้อความอื่นที่อธิบดีกำหนด ซึ่งประกาศอธิบดีฯ (ฉบับที่ 199) กำหนดให้ระบุเลขประจำตัวผู้เสียภาษีของผู้ซื้อเฉพาะเมื่อผู้ซื้อเป็นผู้จด VAT และระบุว่าเป็นสำนักงานใหญ่หรือสาขาที่เท่าไรของทั้งผู้ขายและผู้ซื้อที่จด VAT สำหรับใบกำกับที่ออกตั้งแต่ 1 มกราคม 2558 รายการต้องเป็นภาษาไทยและสกุลเงินบาท เว้นแต่ได้รับอนุมัติจากอธิบดี
ไม่ได้ ประกาศอธิบดีฯ (ฉบับที่ 42) ข้อ 2(2) กำหนดให้ภาษีซื้อตามใบกำกับภาษีอย่างย่อตามมาตรา 86/6 และ 86/7 เป็นภาษีซื้อที่หักไม่ได้ ใบอย่างย่อออกได้เฉพาะกิจการค้าปลีกหรือกิจการที่อธิบดีอนุมัติ และแสดงราคาที่รวม VAT ไว้แล้วโดยไม่ต้องมีชื่อผู้ซื้อ พนักงานที่ซื้อของใช้ในสำนักงานจากร้านสะดวกซื้อหรือห้างจึงควรขอใบกำกับภาษีเต็มรูปในนามบริษัท พร้อมเลขประจำตัวผู้เสียภาษีและสาขาที่ถูกต้อง ณ จุดขาย เพราะการขอเปลี่ยนภายหลังขึ้นกับระบบของร้านแต่ละแห่ง
มาตรา 82/5(2) ห้ามใช้ภาษีซื้อเมื่อใบกำกับมีข้อความไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ในส่วนที่เป็นสาระสำคัญตามที่อธิบดีกำหนด ไม่ใช่ทุกจุดผิดพลาดทำให้ใช้ไม่ได้ แต่ชื่อผู้ซื้อผิดคนละนิติบุคคล เลขผู้เสียภาษีผิด หรือไม่แยกจำนวน VAT เป็นความเสี่ยงสูง วิธีที่ปลอดภัยคือขอให้ผู้ขายยกเลิกฉบับเดิมและออกฉบับใหม่ โดยผู้ขายเก็บฉบับที่ยกเลิกไว้ครบชุด ผู้ซื้อไม่ควรแก้ข้อความบนเอกสารเอง และควรตั้งขั้นตอนตรวจชื่อ ที่อยู่ เลขผู้เสียภาษี และสาขาตั้งแต่รับเอกสาร ก่อนบันทึกเข้ารายงานภาษีซื้อ
มาตรา 82/5 ห้ามใช้ภาษีซื้อเมื่อไม่มีใบกำกับภาษี ใบกำกับผิดในสาระสำคัญ รายจ่ายไม่เกี่ยวกับกิจการโดยตรง รายจ่ายเพื่อการรับรองหรือทำนองเดียวกัน และใบกำกับที่ออกโดยผู้ไม่มีสิทธิออก ส่วนประกาศอธิบดีฯ (ฉบับที่ 42) เพิ่มกลุ่มที่พบบ่อย ได้แก่ ภาษีซื้อจากการซื้อ เช่าซื้อ หรือเช่ารถยนต์นั่งหรือรถโดยสารไม่เกิน 10 ที่นั่ง รวมทั้งสินค้าและบริการที่เกี่ยวกับรถนั้น เช่น น้ำมันและค่าซ่อม ยกเว้นกิจการขายรถหรือให้เช่ารถดังกล่าวเองโดยตรง และการรับประกันวินาศภัยรถ ภาษีซื้อตามใบอย่างย่อ และภาษีซื้อของทรัพย์สินหรือรายจ่ายที่ใช้ในกิจการที่ไม่ต้องเสีย VAT ข้อห้ามเรื่องรถผูกกับประเภทรถตามกฎหมายพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ไม่ใช่การใช้งานจริง เช่น รถตู้ที่มีที่นั่งเกิน 10 คนไม่เข้าข้อห้าม จึงต้องตรวจประเภทรถก่อนตัดสินใจ
ได้เมื่อมีเหตุจำเป็นตามประกาศอธิบดีฯ (ฉบับที่ 4) ได้แก่ เหตุตามประเพณีทางการค้า เหตุสุดวิสัย หรือได้รับใบกำกับในเดือนภาษีอื่น ประกาศฉบับนี้ตามที่กรมสรรพากรเผยแพร่กำหนดให้ใช้ได้ไม่เกินหกเดือนนับแต่เดือนถัดจากเดือนที่ออกใบกำกับ และให้เขียนบนใบกำกับว่า ถือเป็นภาษีซื้อในเดือนภาษี... ส่วนมาตรา 82/3 วรรคสองตามข้อความปัจจุบันวางเพดานไว้ไม่เกินสามปีนับแต่วันออกใบกำกับ ตามหลักเกณฑ์ที่อธิบดีกำหนด ก่อนใช้สิทธิเกินหกเดือนจึงต้องตรวจประกาศฉบับปัจจุบันให้ตรงกับตัวบท และห้ามใช้ภาษีซื้อใบเดียวซ้ำสองเดือน
มาตรา 83 ให้ยื่นและชำระภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป และต้องยื่นทุกเดือนภาษีแม้ไม่มียอดขายหรือมีเครดิตภาษี ประกาศกระทรวงการคลังเรื่องขยายเวลายื่นทางอินเทอร์เน็ต (ฉบับที่ 7 แก้ไขโดยฉบับที่ 8) ให้เพิ่ม 8 วันสำหรับแบบที่ครบกำหนดระหว่าง 1 กุมภาพันธ์ 2567 ถึง 31 มกราคม 2570 ภ.พ.30 ที่ยื่นออนไลน์จึงยื่นได้ถึงวันที่ 23 แต่สิทธินี้มีวันสิ้นสุด ตั้งแต่งวดที่ครบกำหนดหลัง 31 มกราคม 2570 ต้องตรวจว่ามีประกาศต่ออายุหรือไม่ ถ้ามีหลายสถานประกอบการ มาตรา 83 ให้แยกยื่นรายสถานประกอบการ เว้นแต่ได้รับอนุมัติให้ยื่นรวม
มาตรา 89(2) ให้เสียเบี้ยปรับสองเท่าของภาษีที่ต้องเสียเมื่อไม่ยื่นภายในกำหนด มาตรา 89(3) และ (4) ให้เบี้ยปรับหนึ่งเท่าของภาษีที่คลาดเคลื่อนเมื่อยื่นผิดจนภาษีหรือยอดภาษีขายภาษีซื้อคลาดเคลื่อน และมาตรา 89/1 ให้เงินเพิ่มร้อยละ 1.5 ต่อเดือนหรือเศษของเดือนนับจากพ้นกำหนดยื่นจนถึงวันชำระ ไม่เกินจำนวนภาษี ตัวอย่าง: ภาษีต้องชำระ 20,000 บาท ชำระช้า 2 เดือนเศษ เงินเพิ่มคิด 3 เดือน เท่ากับ 900 บาท แยกจากเบี้ยปรับ เมื่อยื่นและชำระเองโดยไม่ได้รับคำเตือนเป็นหนังสือ ท.ป.369/2569 แบ่งสัดส่วนเบี้ยปรับที่ยังต้องจ่ายตามระยะเวลาจากวันครบกำหนดถึงวันชำระ คือ 1–15 วันเหลือร้อยละ 2, 16–30 วันเหลือร้อยละ 5, 31–60 วันเหลือร้อยละ 10 และเกิน 60 วันเหลือร้อยละ 20 โดยถือว่าแบบที่ยื่นเป็นคำร้องขอลดแล้ว ตัวอย่างเดียวกันซึ่งชำระช้าเกิน 60 วัน เบี้ยปรับตามกฎหมาย 40,000 บาทจะเหลือ 8,000 บาทในอัตราร้อยละ 20 ถ้ารอจนเจ้าพนักงานมีหนังสือให้ยื่น จะคงเสียร้อยละ 40 หรือ 50
เมื่อมูลค่าลดลงเพราะสินค้าผิดข้อกำหนด ชำรุด ขาดจำนวน คำนวณราคาสูงเกิน รับคืนสินค้า หรือเลิกสัญญาบริการตามเงื่อนไข ให้ออกใบลดหนี้อ้างฉบับเดิม ผู้ขายหักภาษีขายในเดือนที่ออกใบลดหนี้ และผู้ซื้อที่จด VAT ต้องหักภาษีซื้อในเดือนที่ได้รับใบลดหนี้ (มาตรา 82/10) ถ้ามูลค่าเพิ่มขึ้นใช้ใบเพิ่มหนี้ตามมาตรา 82/9 แต่ถ้าข้อมูลผิดตั้งแต่ต้น เช่น ชื่อหรือเลขผู้เสียภาษีของผู้ซื้อ ใบลดหนี้ไม่ใช่เครื่องมือที่ถูก ให้ยกเลิกฉบับเดิมและออกฉบับใหม่ โดยเก็บต้นฉบับที่ยกเลิกไว้
มาตรา 84 ให้เลือกนำเครดิตภาษีไปชำระภาษีเดือนถัดไป หรือขอคืนพร้อมกับการยื่น ภ.พ.30 ของเดือนนั้น ถ้ามีภาษีที่ควรได้คืนแต่ไม่ได้ขอไว้ มาตรา 84/1 ให้ยื่นคำร้องขอคืนได้ภายในสามปีนับแต่วันพ้นกำหนดยื่นแบบของเดือนนั้น การยกไปใช้ต่อเหมาะกับยอดเล็กที่จะหมดในไม่กี่เดือน ส่วนการขอคืนเป็นเงินเหมาะกับผู้ส่งออกหรือช่วงลงทุนที่เครดิตสะสมสูง โดยต้องเตรียมใบกำกับ หลักฐานชำระเงิน และหลักฐานการส่งออกให้พร้อม เพราะคำขอคืนมักตามมาด้วยการตรวจเอกสาร
มาตรา 80/1 ให้ใช้อัตราร้อยละ 0 กับการส่งออกสินค้าที่ไม่ได้รับยกเว้น และบริการที่กระทำในไทยแต่ใช้ในต่างประเทศ ตามประเภทและเงื่อนไขที่อธิบดีกำหนด รวมถึงการขนส่งระหว่างประเทศบางประเภท อัตราศูนย์ต่างจากการยกเว้น: ผู้ประกอบการยังต้องจดทะเบียน ยื่น ภ.พ.30 และมีสิทธิใช้ภาษีซื้อ จึงมักมีเครดิตภาษีขอคืน สินค้าต้องมีใบขนสินค้าขาออกที่ตรงกับใบกำกับ ส่วนบริการต้องพิสูจน์ได้ว่าใช้ในต่างประเทศ ถ้าลูกค้าต่างประเทศใช้บริการบางส่วนในไทย ส่วนนั้นไม่ได้อัตราศูนย์ ควรระบุในสัญญาว่าใช้บริการที่ไหนและแบ่งมูลค่าอย่างไร
มาตรา 83/6(2) ให้ผู้จ่ายเงินมีหน้าที่นำส่ง VAT แทนเมื่อจ่ายค่าบริการที่ผู้ประกอบการต่างประเทศให้บริการจากต่างประเทศและมีการใช้บริการนั้นในไทย หน้าที่นี้ใช้กับผู้จ่ายทุกราย แม้ไม่ได้จด VAT แบบ ภ.พ.36 ยื่นภายในวันที่ 7 ของเดือนถัดจากเดือนที่จ่าย หรือภายใน 15 วันนับแต่สิ้นเดือนเมื่อยื่นออนไลน์ภายใต้ประกาศขยายเวลาเดียวกับ ภ.พ.30 ฐานภาษีคือค่าบริการก่อนหักภาษี ณ ที่จ่าย และถ้าผู้จ่ายออกภาษีหัก ณ ที่จ่ายแทนผู้รับ ต้องรวมภาษีที่ออกแทนนั้นในฐานด้วย ใบเสร็จที่กรมสรรพากรออกให้ถือเป็นใบกำกับภาษีตามมาตรา 86/14 ผู้จ่ายที่จด VAT และใช้บริการในกิจการที่ต้องเสีย VAT จึงนำไปเป็นภาษีซื้อได้ ส่วนค่าโฆษณาหรือซอฟต์แวร์จากผู้ให้บริการที่จดในระบบ VAT for e-Service ผู้จด VAT ยังต้องประเมินตนเองผ่าน ภ.พ.36 หากไม่ได้ถูกเรียกเก็บ
ผู้ขายที่จด VAT เป็นผู้ออกใบกำกับภาษีสำหรับยอดขายของตนเอง ไม่ใช่แพลตฟอร์ม ส่วนค่าคอมมิชชั่นและค่าธรรมเนียมที่แพลตฟอร์มเรียกเก็บเป็นรายจ่ายที่ผู้ขายรับใบกำกับเข้ามา ถ้าผู้เรียกเก็บเป็นนิติบุคคลต่างประเทศที่ไม่ได้ออกใบกำกับไทย ให้พิจารณา ภ.พ.36 ผู้ขายที่ยังไม่จด VAT ควรนับยอดรวมจากทุกช่องทาง เพราะเกณฑ์ 1.8 ล้านบาทนับรวมทั้งกิจการ และประกาศกระทรวงการคลังเรื่องขยายเวลายื่นทางอินเทอร์เน็ตระบุ บัญชีพิเศษของอิเล็กทรอนิกส์แพลตฟอร์ม เป็นเอกสารที่ยื่นต่อกรมสรรพากรภายใน 150 วันนับแต่สิ้นรอบบัญชี (ออนไลน์ 158 วัน) ข้อมูลยอดขายผ่านแพลตฟอร์มจึงไม่ได้อยู่นอกสายตา ทุกเดือนควรกระทบยอดรายงานการโอนเงินของแพลตฟอร์มกับรายงานภาษีขาย
มาตรา 85/7 ให้แจ้งเปลี่ยนแปลงทะเบียนก่อนวันเปิดสถานประกอบการเพิ่มไม่น้อยกว่า 15 วัน เพื่อรับใบทะเบียนของสาขานั้น และเมื่อปิดสาขาให้แจ้งภายใน 15 วันนับจากวันปิดพร้อมคืนใบทะเบียน ใบกำกับภาษีออกเป็นรายสถานประกอบการตามมาตรา 86 และต้องระบุสำนักงานใหญ่หรือเลขสาขาตามใบ ภ.พ.20 ตามประกาศอธิบดีฯ (ฉบับที่ 199) สาขาที่เริ่มขายก่อนได้เลขสาขา หรือพิมพ์เลขสาขาผิด ทำให้ลูกค้าที่จด VAT เสี่ยงใช้ภาษีซื้อไม่ได้ จึงควรวางแผนวันเปิดให้มีเวลาแจ้งครบ 15 วัน
มาตรา 87/3 ให้เก็บรายงานภาษีขาย รายงานภาษีซื้อ รายงานสินค้าและวัตถุดิบ ใบกำกับภาษี สำเนาใบกำกับภาษี และเอกสารประกอบ ไว้ ณ สถานประกอบการที่จัดทำรายงานหรือสถานที่อื่นที่อธิบดีกำหนด ไม่น้อยกว่าห้าปีนับแต่วันยื่นแบบหรือวันทำรายงาน และเมื่อเลิกกิจการก็ยังมีหน้าที่เก็บต่อตามเงื่อนไขของมาตราเดียวกัน การเก็บเฉพาะภาพถ่ายโดยไม่มีดัชนีเชื่อมกับเลขที่เอกสารและงวดภาษีทำให้ตรวจยาก ส่วนใบกำกับภาษีอิเล็กทรอนิกส์ควรเก็บเป็นไฟล์ตามรูปแบบที่ระบบ e-Tax Invoice กำหนด ไม่ใช่เฉพาะไฟล์ที่พิมพ์ออกมา
ลัดไปยังคำถามในหมวดนี้
- รายรับเท่าไรจึงต้องจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม และนับอย่างไร
- ยอดเกินแล้วแต่ไม่ได้จด VAT จะเกิดอะไรขึ้น
- ยอดยังไม่ถึง 1.8 ล้าน ควรขอจด VAT เองไหม
- อัตรา VAT ตอนนี้คือเท่าไร และใช้ถึงเมื่อไร
- ต้องเสีย VAT ในเดือนไหน — วันส่งของ วันออกบิล หรือวันรับเงิน
- ใบกำกับภาษีเต็มรูปต้องมีรายการอะไรบ้าง
- ใบกำกับภาษีอย่างย่อจากร้านค้าปลีกใช้เป็นภาษีซื้อได้ไหม
- ใบกำกับภาษีที่ได้รับมาพิมพ์ผิด ยังใช้ภาษีซื้อได้หรือไม่
- ภาษีซื้อประเภทใดที่นำมาหักไม่ได้
- ได้ใบกำกับภาษีซื้อมาช้า ยกไปใช้เดือนหลังได้ไหม
- ยื่น ภ.พ.30 ภายในวันไหน ยื่นออนไลน์ได้ถึงวันที่เท่าไร และเดือนที่ไม่มียอดต้องยื่นไหม
- ยื่น ภ.พ.30 ช้าหรือยื่นผิด ต้องเสียเงินเพิ่มเท่าไร
- ลดราคา รับคืนสินค้า หรือออกใบกำกับผิด ต้องแก้ด้วยเอกสารอะไร
- ภาษีซื้อมากกว่าภาษีขาย ควรขอคืนเป็นเงินหรือยกไปเดือนถัดไป
- ส่งออกสินค้าหรือบริการให้ลูกค้าต่างประเทศใช้อัตราศูนย์ได้ทุกกรณีไหม
- จ่ายค่าบริการให้ผู้ให้บริการต่างประเทศ ต้องยื่น ภ.พ.36 เมื่อใด
- ขายผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ ใครออกใบกำกับภาษี และยอดขายจะถูกเห็นหรือไม่
- เปิดหรือปิดสาขาต้องแจ้งกรมสรรพากรเมื่อไร
- ต้องเก็บรายงานภาษีและใบกำกับภาษีไว้นานเท่าไร และเก็บที่ไหน
แหล่งอ้างอิงจากหน่วยงานทางการ
- กรมสรรพากร — คำสั่งที่ ท.ป.369/2569 อัตราลดเบี้ยปรับภาษีมูลค่าเพิ่ม 2–50% และการงดเบี้ยปรับเมื่อจดทะเบียนภายใน 30 วัน
- ประมวลรัษฎากร มาตรา 80–82/18 — อัตรา 10%/0% การยกเว้น ภาษีซื้อ และภาษีซื้อต้องห้าม (ม.82/5)
- ประมวลรัษฎากร มาตรา 83–84/4 — ยื่น ภ.พ.30 วันที่ 15, นำส่งแทนตาม ม.83/6 และการขอคืน (ม.84, 84/1)
- ประมวลรัษฎากร มาตรา 85–86/14 — จดทะเบียนภายใน 30 วัน, เปิดสาขาล่วงหน้า 15 วัน, รายการใบกำกับภาษี (ม.86/4)
- ประมวลรัษฎากร มาตรา 87–90/5 — เก็บรายงานและเอกสาร 5 ปี (ม.87/3), เบี้ยปรับ (ม.89) และเงินเพิ่ม 1.5% (ม.89/1)
- พระราชกฤษฎีกาลดอัตราภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 807) พ.ศ. 2569 — คงอัตรารวม 7% ถึง 30 ก.ย. 2570
- กรมสรรพากร — ข่าว ปชส. 18/2569 ขยายเวลาลดอัตรา VAT เหลือร้อยละ 7 (6.3% + ภาษีท้องถิ่น)
- ประกาศอธิบดีฯ เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 42) — ภาษีซื้อรถยนต์นั่งไม่เกิน 10 ที่นั่งและใบกำกับภาษีอย่างย่อ
- ประกาศอธิบดีฯ เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 199) — เลขผู้เสียภาษีผู้ซื้อที่จด VAT และสำนักงานใหญ่/สาขา
- ประกาศอธิบดีฯ เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 4) — ใช้ภาษีซื้อข้ามเดือนเพราะเหตุจำเป็น
- ประกาศกระทรวงการคลัง ขยายเวลายื่นแบบทางอินเทอร์เน็ต (ฉบับที่ 7 แก้ไขโดยฉบับที่ 8 และ 9) — ภ.พ.30 ถึงวันที่ 23, ภ.พ.36 ภายใน 15 วัน สำหรับแบบที่ครบกำหนด 1 ก.พ. 2567–31 ม.ค. 2570
- หนังสือตอบข้อหารือ กค 0702/3397 — การนับยอดเกิน 1,800,000 บาทตามจุดความรับผิด (ม.79/3)
หัวข้ออื่น