โรงสีข้าวหอมมะลิ บัญชีสต๊อกและการซื้อขายกับชาวนาที่ไม่มีใบเสร็จ
โรงสีข้าวในจังหวัดนี้ซื้อข้าวเปลือกจากชาวนารายย่อยจำนวนมากในช่วงเวลาสั้น ๆ หลังเก็บเกี่ยว การซื้อส่วนใหญ่จ่ายเป็นเงินสดหน้าลานตาชั่งและชาวนาไม่ได้ออกใบกำกับภาษี เจ้าของโรงสีจึงต้องมีระบบใบรับซื้อของตัวเองที่ระบุชื่อ เลขบัตรประชาชนผู้ขาย น้ำหนัก ความชื้น และราคาต่อหน่วยให้ครบทุกรายการ ไม่เช่นนั้นต้นทุนขายจะพิสูจน์ไม่ได้เมื่อกรมสรรพากรตรวจสอบ
อีกจุดที่ต้องระวังคือสต๊อกข้าวเปลือกและข้าวสารที่เปลี่ยนน้ำหนักตามความชื้นและการสี การตรวจนับสต๊อกปลายปีของโรงสีจึงต่างจากธุรกิจซื้อมาขายไปทั่วไป ต้องมีสูตรแปลงน้ำหนักข้าวเปลือกเป็นข้าวสารที่ใช้สม่ำเสมอทุกปี และบันทึกส่วนสูญเสียจากการสีให้สอดคล้องกับที่แจ้งไว้ในบัญชีต้นทุน มิฉะนั้นตัวเลขกำไรขั้นต้นจะผันผวนจนอธิบายไม่ได้เมื่อถูกซักถาม
โรงสีขนาดใหญ่บางแห่งยังรับฝากข้าวเปลือกไว้ในยุ้งฉางเพื่อรอราคา ซึ่งต้องแยกบัญชีข้าวของลูกค้าออกจากสต๊อกของโรงสีเองอย่างชัดเจน หากปะปนกันจะเกิดปัญหาทั้งภาษีและข้อพิพาทเรื่องกรรมสิทธิ์ในข้าวเมื่อราคาผันผวนและเจ้าของข้าวต้องการขายคืน
