หอมแดง กระเทียม และทุเรียนภูสิงห์ เมื่อสินค้าบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์เข้ามาเกี่ยวกับสัญญาและฉลาก
เกษตรกรที่ปลูกหอมแดงและกระเทียมในพื้นที่ราศีไศลหลายรายเริ่มขายผ่านสัญญาซื้อล่วงหน้ากับพ่อค้าคนกลางหรือผู้ส่งออก แต่สัญญาปากเปล่าที่ตกลงกันช่วงต้นฤดูมักไม่ระบุเกรดสินค้า วันรับมอบ และเงื่อนไขเมื่อราคาตลาดเปลี่ยนก่อนถึงวันเก็บเกี่ยว เมื่อราคาขึ้นสูงกว่าที่ตกลงไว้ ผู้ขายบางรายผิดสัญญาไปขายให้รายอื่น ส่วนเมื่อราคาตก ผู้ซื้อก็ปฏิเสธไม่รับซื้อโดยอ้างเรื่องคุณภาพ
การผลักดันทุเรียนภูสิงห์เข้าสู่ระบบสินค้าบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์เปิดทางให้กลุ่มเกษตรกรใช้ตราสัญลักษณ์ร่วมกัน แต่มาพร้อมเงื่อนไขเรื่องแหล่งปลูก มาตรฐานคุณภาพ และการควบคุมการใช้ตราโดยกลุ่มผู้ผลิตที่ขึ้นทะเบียน ผู้ที่ปลูกนอกเขตที่กำหนดแต่ต้องการใช้ชื่อพื้นที่ในการขายจึงมีความเสี่ยงทั้งทางกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและความเชื่อถือของผู้ซื้อ
ผู้ประกอบการที่รับซื้อผลผลิตมาบรรจุถุงหรือคัดเกรดขายส่งควรทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรกับเกษตรกรที่ระบุปริมาณ ราคาอ้างอิง วิธีคัดเกรด และช่องทางเมื่อเกิดข้อพิพาท พร้อมเก็บใบรับซื้อทุกครั้งเพื่อใช้เป็นต้นทุนซื้อในทางบัญชีและสนับสนุนการหักภาษี ณ ที่จ่ายให้ถูกต้องเมื่อจ่ายเงินให้เกษตรกรรายใหญ่ที่มีรายได้เกินเกณฑ์
