บินโดรนเชิงพาณิชย์ในไทย: ทะเบียน ประกันภัย และกฎ กพท. 2569

1) จัดประเภทงานก่อน: ฐานกฎหมายแบ่งตามวัตถุประสงค์ ไม่ใช่ขนาดเครื่องอย่างเดียว

มาตรา 24 แห่ง พ.ร.บ.การเดินอากาศ ห้ามบังคับหรือปล่อยอากาศยานซึ่งไม่มีนักบิน เว้นแต่ได้รับอนุญาตและปฏิบัติตามเงื่อนไขที่รัฐมนตรีกำหนด ประกาศกระทรวงคมนาคม ลงวันที่ 2 ก.ค. 2558 จึงเป็นใบอนุญาตทั่วไปที่แบ่งโดรนเป็น 2 ประเภท ประเภทแรกคือใช้เล่นเป็นงานอดิเรก บันเทิง หรือกีฬา ซึ่งแยกเป็นไม่เกิน 2 กก. กับเกิน 2 แต่ไม่เกิน 25 กก. ประเภทที่สองคือใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่นที่น้ำหนักไม่เกิน 25 กก. ได้แก่ สื่อมวลชน การถ่ายภาพหรือถ่ายทำภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ การวิจัยพัฒนาอากาศยาน และ “เพื่อการอื่น ๆ” ซึ่งครอบคลุมงานรับจ้าง สำรวจ ตรวจอาคาร และการตลาด

ผลในทางปฏิบัติคือข้อยกเว้นสำหรับเครื่องเบาใช้ได้เฉพาะการเล่นตามข้อ 5 เท่านั้น เมื่อบินเพื่อหารายได้ ผู้บังคับต้องมีคุณสมบัติตามข้อ 11 และขึ้นทะเบียนตามข้อ 12 แม้เครื่องจะหนักไม่ถึง 250 กรัม คู่มือของ กพท. และหน้าข้อมูลของกองถ่ายทำภาพยนตร์ต่างประเทศในไทย (TFO) ยังระบุว่าโดรนที่ติดกล้องต้องขึ้นทะเบียนทุกกรณี ส่วนเครื่องที่หนักเกิน 25 กก. อยู่นอกใบอนุญาตทั่วไปนี้ ต้องยื่นคำขอต่อผู้อำนวยการเป็นรายกรณีตามข้อ 18 และบินได้เมื่อได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

ผู้บังคับที่เป็นบุคคลธรรมดาสำหรับงานตามข้อ 4(2) ต้องอายุไม่ต่ำกว่า 20 ปีบริบูรณ์ ไม่มีพฤติการณ์เป็นภัยต่อความมั่นคง และไม่เคยต้องโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดในความผิดตามกฎหมายยาเสพติดหรือศุลกากร ถ้าผู้ขอเป็นนิติบุคคล ผู้แทนและผู้จัดการต้องมีคุณสมบัติเดียวกัน และต้องแนบหนังสือรับรองนิติบุคคลที่ออกไม่เกิน 30 วัน รายชื่อกรรมการ และรายชื่อผู้บังคับทุกคน

ตัวอย่าง ก: บริษัทนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ซื้อโดรนติดกล้องหนัก 249 กรัม เพื่อถ่ายภาพประกอบประกาศขายบ้าน งานนี้เป็นการใช้เพื่อการอื่นตามข้อ 4(2)(ง) ไม่ใช่การเล่นตามข้อ 4(1)(ก) บริษัทจึงต้องให้ผู้บังคับที่อายุ 20 ปีขึ้นไปขึ้นทะเบียนกับ กพท. พร้อมกรมธรรม์ 1 ล้านบาทต่อครั้ง และลงทะเบียนเครื่องกับ กสทช. ก่อนบินงานแรก การอ้างว่าเครื่องเบากว่า 250 กรัมจึงไม่ต้องขึ้นทะเบียนไม่มีฐานในประกาศฉบับนี้

• ประกาศกระทรวงคมนาคม เรื่องหลักเกณฑ์การขออนุญาตและเงื่อนไขในการบังคับหรือปล่อยอากาศยานซึ่งไม่มีนักบิน พ.ศ. 2558 (ฉบับที่เผยแพร่ในระบบ กสทช.)
• กองถ่ายทำภาพยนตร์ต่างประเทศในไทย (TFO) — การถ่ายทำโดยใช้โดรน
• CAAT — Flying a drone in Thailand (คู่มือภาษาอังกฤษ)

2) ขึ้นทะเบียน 2 หน่วยงาน เอกสาร ประกันภัย 1 ล้านบาท และการต่ออายุ

กพท. ดูแลผู้บังคับและการบิน ส่วน กสทช. ดูแลเครื่องวิทยุคมนาคมที่ใช้ควบคุมและส่งภาพ ทั้งสองระบบแยกกัน ข้อมูลของ TFO ระบุว่าการลงทะเบียนกับ กสทช. อย่างเดียวยังบินไม่ได้ และควรลงทะเบียนภายใน 30 วันนับจากวันที่ครอบครองหรือนำเครื่องเข้าประเทศ คำขอฝั่ง กพท. ยื่นผ่าน UAS Portal และ TFO ระบุว่าแจ้งผลภายใน 15 วันทำการเมื่อเอกสารครบ

ข้อ 12 กำหนดเอกสารสำหรับงานเชิงพาณิชย์ไว้ละเอียด ได้แก่ สำเนาบัตรประชาชนหรือหนังสือเดินทาง สำเนาทะเบียนบ้าน แบบ ยี่ห้อ หมายเลขเครื่อง จำนวน สมรรถนะ และอุปกรณ์ที่ติดตั้ง วัตถุประสงค์ ขอบเขตพื้นที่และพิกัดที่จะบิน ข้อมูลติดต่อ คำรับรองคุณสมบัติ และสำเนากรมธรรม์ที่คุ้มครองความเสียหายต่อชีวิต ร่างกาย และทรัพย์สินของบุคคลที่สาม วงเงินไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านบาทต่อครั้ง ข้อ 9(1)(ช) ซึ่งใช้กับงานเชิงพาณิชย์โดยอนุโลมตามข้อ 13 ยังกำหนดให้ประกันภัยนั้นมีผลอยู่ทุกครั้งที่บิน กรมธรรม์ที่หมดอายุระหว่างฤดูงานจึงทำให้ผิดเงื่อนไขแม้หนังสือขึ้นทะเบียนยังไม่หมดอายุ คำแถลงของรัฐบาลวันที่ 13 พ.ค. 2569 ยืนยันว่ากฎใหม่ยังคงวงเงินนี้ไว้

หนังสือการขึ้นทะเบียนผู้บังคับตามข้อ 15 มีอายุสองปีนับแต่วันที่ออก ข้อ 16 ให้ยื่นคำขอใหม่ล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสามสิบวันก่อนสิ้นอายุ คู่มือ กพท. ฉบับภาษาอังกฤษแยกเรื่องนี้ออกจากหมายเลขทะเบียนตัวเครื่องใน UAS Portal ซึ่งไม่มีวันหมดอายุเว้นแต่ถูกยกเลิก ส่วนคำแถลงของรัฐบาลระบุว่าใบอนุญาตตามกฎใหม่มีอายุ 5 ปีและต้องต่ออายุล่วงหน้าอย่างน้อย 30 วัน ผู้ถือเอกสารตามกฎปี 2558 ยังใช้สิทธิเดิมได้จนสิ้นอายุ จึงควรอ่านวันหมดอายุที่พิมพ์บนเอกสารแต่ละฉบับแทนการเดาจากประเภท

ตัวอย่าง ข: หนังสือขึ้นทะเบียนตามกฎปี 2558 ออกวันที่ 10 ม.ค. 2569 อายุสองปีจึงครบในวันที่ 9 หรือ 10 ม.ค. 2571 ตามวิธีนับที่พิมพ์ไว้ ถ้านับวันสุดท้ายเป็น 9 ม.ค. 2571 วันที่ 30 ก่อนหน้าคือ 10 ธ.ค. 2570 การยื่นภายในวันนั้นจึงครบเงื่อนไขทั้งสองวิธีนับ ควรตั้งเตือนทั้งวันหมดอายุของกรมธรรม์และของหนังสือขึ้นทะเบียนในปฏิทินเดียวกัน

• CAAT — UAS Portal
• กสทช. — ระบบลงทะเบียน AnyRegis

3) เงื่อนไขการบินมาตรฐาน: 90 เมตร กลางวัน มองเห็นตลอด และระยะ 50 เมตร

ก่อนบิน ข้อ 9(1) ซึ่งใช้กับงานเชิงพาณิชย์ตามข้อ 13 กำหนดให้ตรวจสภาพเครื่องและระบบควบคุม ได้รับอนุญาตจากเจ้าของพื้นที่ ศึกษาพื้นที่และชั้นห้วงอากาศ มีแผนฉุกเฉินสำหรับอุบัติเหตุ การรักษาพยาบาล และกรณีควบคุมเครื่องไม่ได้ บำรุงรักษาตามคู่มือผู้ผลิต มีความรู้กฎจราจรทางอากาศ พกหนังสือขึ้นทะเบียนหรือสำเนา และพกอุปกรณ์ดับเพลิงที่ใช้งานได้ตลอดเวลาที่บิน

ระหว่างบินต้องมองเห็นเครื่องด้วยตาตลอดเวลาและห้ามบังคับโดยอาศัยภาพจากกล้องบนเครื่อง บินระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตก ไม่เข้าใกล้หรือเข้าไปในเมฆ ไม่บินภายใน 9 กิโลเมตรจากสนามบินหรือที่ขึ้นลงชั่วคราวเว้นแต่ผู้ดำเนินการสนามบินอนุญาต ไม่สูงเกิน 90 เมตรเหนือพื้นดิน ไม่บินเหนือเมือง หมู่บ้าน ชุมชน หรือที่ที่มีคนชุมนุม ไม่เข้าเขตห้าม เขตกำกัด และเขตอันตรายใน AIP Thailand รวมถึงสถานที่ราชการและโรงพยาบาลเว้นแต่เจ้าของพื้นที่อนุญาต ไม่เข้าใกล้อากาศยานที่มีนักบิน ไม่ละเมิดสิทธิส่วนบุคคล และไม่พาวัตถุอันตรายหรืออุปกรณ์เลเซอร์ติดไปกับเครื่อง

ระยะห่างคือจุดที่บทความทั่วไปมักผิด ข้อ 5(2)(ฑ) ซึ่งใช้กับโดรนเล่นไม่เกิน 2 กก. กำหนด 30 เมตร แต่ข้อ 9(2)(ข) สำหรับผู้ที่ขึ้นทะเบียนแล้วกำหนดว่าต้องห่างบุคคล ยานพาหนะ สิ่งก่อสร้าง หรืออาคารที่ไม่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติการบินไม่น้อยกว่า 50 เมตร (150 ฟุต) และเมื่อเกิดอุบัติเหตุต้องแจ้งพนักงานเจ้าหน้าที่โดยไม่ชักช้า ถ้าทำตามเงื่อนไขไม่ได้ ต้องหยุดบินจนกว่าจะได้รับอนุญาตตามข้อ 17 ผู้ฝ่าฝืนเงื่อนไขอาจถูกสั่งให้แก้ไขภายในเวลาที่กำหนด และถูกเพิกถอนการขึ้นทะเบียนได้

ตัวอย่าง ค: ช่างภาพรับงานถ่ายพิธีแต่งงานกลางแจ้งที่มีแขก 200 คน ภาพมุมสูงเหนือแขกขัดกับข้อห้ามบินเหนือที่ที่มีคนชุมนุม และแขกเป็นบุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องกับการบิน จึงต้องอยู่ห่างอย่างน้อย 50 เมตร ทางเลือกตามกฎมาตรฐานคือถ่ายจากนอกระยะนั้น หรือกันพื้นที่ขึ้นลงและแนวบินให้มีเพียงทีมงาน ถ้าลูกค้าต้องการภาพเหนือศีรษะแขก งานนั้นเป็นการบินนอกเงื่อนไขซึ่งต้องขออนุมัติตามหัวข้อถัดไปก่อนวันงาน

4) Specific Category ปี 2569: สิทธิทำการ ทะเบียนตัวเครื่อง และแผนบินรายครั้ง

ประกาศ กพท. เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการอนุญาตให้โดรนน้ำหนักไม่เกิน 25 กก. ปฏิบัติแตกต่างไปจากเงื่อนไขที่กำหนด ลงวันที่ 1 เม.ย. 2569 ใช้บังคับตั้งแต่ 17 พ.ค. 2569 โดยออกตามข้อ 17 ของประกาศกระทรวงคมนาคมปี 2558 จึงไม่ได้ยกเลิกเงื่อนไขมาตรฐาน แต่สร้างช่องทางขออนุญาตสำหรับการบินที่มีความเสี่ยงระดับปานกลาง เช่น งานถ่ายทำ สำรวจ บินในพื้นที่เฉพาะ หรือบินแตกต่างจากข้อกำหนดทั่วไป

คำแถลงของรัฐบาลสรุปสาระไว้ 4 ด้าน ด้านแรกคือผู้บังคับต้องผ่านหลักสูตรที่ กพท. รับรองและมี “สิทธิทำการ” ตามประเภทเครื่อง ด้านที่สองคือขึ้นทะเบียนตัวเครื่องผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์และติดหมายเลขรูปแบบ XX-NN-NN-NNNN บนลำตัว ตัวพิมพ์สีตัดกับพื้นและสูงมากกว่า 0.3 เซนติเมตร ด้านที่สามคือยื่นแผนบินออนไลน์และรออนุมัติทุกครั้ง โดยระบุวัตถุประสงค์ วัน เวลา พื้นที่หรือพิกัด รายชื่อผู้ควบคุม และเอกสารประกันภัย ด้านที่สี่คือ กพท. อาจขอคู่มือการบิน แผนบริหารความเสี่ยง หรือให้สาธิตการบินก่อนอนุญาต

ประกาศฉบับที่ 2 ลงวันที่ 23 มิ.ย. 2569 และเผยแพร่ในราชกิจจานุเบกษาวันที่ 6 ก.ค. 2569 แก้บทเฉพาะกาลข้อ 25 ผู้ที่ได้รับหนังสือขึ้นทะเบียนตามประกาศปี 2558 ก่อนประกาศหลักใช้บังคับจนถึงวันที่ 1 มี.ค. 2570 และต้องการบินนอกเงื่อนไข ยื่นขอมีสิทธิทำการได้ โดยถือว่ามีความรู้กฎหมาย กฎจราจรทางอากาศ กฎหมายวิทยุคมนาคม และความชำนาญตามข้อ 5(1)(ข) ของประกาศ กพท. ฉบับนี้ ผู้ที่เคยอบรมกับผู้ผลิตหรือองค์กรที่มีหลักสูตรให้ยื่นประกาศนียบัตรประกอบ ส่วนผู้ที่ไม่เคยอบรม เมื่อได้รับการบันทึกสิทธิทำการแล้ว ต้องผ่านหลักสูตรสำหรับการบินความเสี่ยงระดับปานกลางที่ผู้อำนวยการรับรองภายในสองปีนับจากวันที่ประกาศฉบับที่ 2 ใช้บังคับ มิฉะนั้นสิทธิทำการที่บันทึกไว้สิ้นผล

ตัวอย่าง ง: นักบินที่ขึ้นทะเบียนตามกฎปี 2558 แต่ไม่เคยอบรมขอบันทึกสิทธิทำการในเดือน ส.ค. 2569 หน้าประกาศของ กพท. ระบุว่าฉบับที่ 2 มีผลวันที่ 23 มิ.ย. 2569 ครบสองปีจึงอยู่ราววันที่ 23 มิ.ย. 2571 ควรจองหลักสูตรให้จบภายในเดือน พ.ค. 2571 เผื่อเวลาสอบซ่อมและส่งหลักฐาน และไม่ควรรับงานต่อเนื่องที่อาศัยสิทธิทำการนี้หลังเส้นตายก่อนยืนยันผลอบรมในระบบ

• CAAT — ประกาศหลักเกณฑ์การบินแตกต่างจากเงื่อนไข (มีผล 17 พ.ค. 2569)
• CAAT — ประกาศแก้ไข (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2569
• ราชกิจจานุเบกษา — ประกาศ กพท. (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2569 เล่ม 143 ตอนพิเศษ 165 ง
• รัฐบาลไทย — คำแถลงเรื่องกฎโดรนใหม่ 13 พ.ค. 2569

5) BVLOS และเครื่องเกิน 25 กก.: อนุญาตรายกรณีตามการประเมินความเสี่ยง

การบินเกินระยะสายตาขัดกับข้อ 5(2)(ง) ที่ให้มองเห็นเครื่องตลอดเวลาโดยตรง จึงไม่มีสิทธิทั่วไปให้บิน BVLOS แม้จะใช้กล้อง FPV หรือผู้สังเกตการณ์ช่วย กพท. เผยแพร่แนวปฏิบัติรูปแบบการบินที่ประเมินความเสี่ยงไว้ล่วงหน้า เช่น CAAT-GM-UAS-PDRA201 สำหรับ BVLOS สูงไม่เกิน 90 เมตรในพื้นที่ประชากรเบาบาง ซึ่งอิงหลักการ JARUS SORA และกำหนดเงื่อนไขด้านการฝึก เทคนิค และการปิดกั้นพื้นที่ ผู้ขอยังต้องยื่นเอกสารและผ่านการพิจารณาเป็นรายกรณี

สำหรับเครื่องเกิน 25 กก. เช่น โดรนพ่นสารเกษตรรุ่นถังใหญ่ ข้อ 18 กำหนดให้ยื่นขออนุญาตต่อผู้อำนวยการเป็นกรณีไป และต้องได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากรัฐมนตรีก่อนบิน หน้าเว็บ กพท. ว่าด้วยการอนุญาตเครื่องกลุ่มนี้ระบุขั้นตอนและเอกสาร รวมถึงประกันภัยบุคคลที่สาม ผู้ประกอบการรับจ้างพ่นจึงควรวางแผนให้ใบอนุญาตออกก่อนฤดูเพาะปลูก และตรวจว่าน้ำหนักขึ้นบินสูงสุดพร้อมสารเคมีเกิน 25 กก. หรือไม่ เพราะน้ำหนักเปล่าอย่างเดียวอาจทำให้จัดประเภทผิด

• CAAT — แนวปฏิบัติ BVLOS PDRA201 (21 พ.ค. 2568)
• CAAT — การอนุญาตโดรนน้ำหนักเกิน 25 กก.

6) พื้นที่จำกัด ภาพและข้อมูลส่วนบุคคล และโทษตามกฎหมาย

นอกจากเขตใน AIP กพท. ยังออกประกาศจำกัดการบินตามสถานการณ์ความมั่นคงได้ เช่น ประกาศเกี่ยวกับพื้นที่ชายแดนไทย–กัมพูชาที่เปลี่ยนแปลงหลายครั้งในปี 2569 ขอบเขตอำเภอและระยะเวลาจึงต้องตรวจจากประกาศต้นฉบับในวันที่บิน ไม่ควรอาศัยรายชื่อจากบทความหรือโพสต์ในกลุ่มนักบิน การได้รับอนุญาตจาก กพท. ก็ไม่แทนความยินยอมของเจ้าของพื้นที่ซึ่งข้อ 5(1)(ข) ของประกาศปี 2558 กำหนดแยกไว้

ภาพและวิดีโอที่ระบุตัวบุคคลหรือทะเบียนรถได้เป็นข้อมูลส่วนบุคคลตาม PDPA เมื่อใช้ในงานเชิงพาณิชย์ ข้อยกเว้นเพื่อประโยชน์ส่วนตนหรือในครอบครัวไม่ครอบคลุม ผู้ว่าจ้างและผู้รับจ้างควรตกลงว่าใครเป็นผู้ควบคุมข้อมูล ฐานกฎหมายที่ใช้ การเบลอใบหน้าหรือทะเบียนรถก่อนเผยแพร่ และระยะเวลาเก็บไฟล์ดิบ ส่วนกองถ่ายต่างประเทศที่ถ่ายทำในไทยต้องดำเนินการขออนุญาตผ่าน TFO นอกเหนือจากการขึ้นทะเบียนโดรน

การบินโดยไม่ได้รับอนุญาตหรือไม่ทำตามเงื่อนไขเข้าข่ายฝ่าฝืนมาตรา 24 มีโทษตามมาตรา 78 จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตามที่ กพท. และ TFO ชี้แจง ความรับผิดทางแพ่งต่อผู้เสียหายเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ไม่จำกัดอยู่ที่วงเงินประกัน

ตัวอย่าง จ: โดรนสำรวจเสียการควบคุมและตกใส่หลังคาโรงงาน ค่าซ่อมหลังคาและเครื่องจักรรวม 1,400,000 บาท กรมธรรม์มีวงเงินขั้นต่ำ 1,000,000 บาทต่อครั้ง ผู้รับประกันชดใช้ได้ไม่เกินวงเงินตามเงื่อนไขกรมธรรม์ อีก 400,000 บาทผู้ทำละเมิดยังอาจต้องรับผิด ผู้ที่บินใกล้อาคารมูลค่าสูงจึงควรพิจารณาวงเงินสูงกว่าขั้นต่ำ และขอให้ผู้ว่าจ้างระบุมูลค่าทรัพย์สินในพื้นที่ไว้ในใบสั่งงาน

• CAAT — เรื่องต้องรู้ก่อนใช้โดรน
• พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล 2562 (ฉบับราชกิจจานุเบกษา) — ใช้กับภาพและวิดีโอจากโดรน

7) สัญญาจ้าง ภาษี และรายการตรวจก่อนรับงานโดรน

สัญญาหรือใบสั่งงานควรระบุขอบเขตการบิน พิกัดและช่วงเวลา ผู้ขออนุญาตเจ้าของพื้นที่ หน้าที่ขอแผนบินในระบบ ผลเมื่อสภาพอากาศไม่เอื้อ การหยุดบินเมื่อเงื่อนไขทำไม่ได้ ความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ภาพ การจัดการข้อมูลส่วนบุคคล และให้แนบสำเนาหนังสือขึ้นทะเบียน สิทธิทำการ และกรมธรรม์ที่มีผลในวันบิน ผู้ว่าจ้างไม่ควรกดดันให้บินนอกเงื่อนไขเพื่อให้ได้มุมภาพ เพราะอาจถูกโยงว่าร่วมกระทำผิดหรือรับผิดทางแพ่งด้วย

ด้านภาษี ค่าจ้างบินถ่ายภาพหรือสำรวจเป็นเงินได้จากการรับจ้างทำของหรือการให้บริการ เมื่อนิติบุคคลจ่ายให้ผู้รับจ้างในไทย โดยทั่วไปต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายร้อยละ 3 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ท.ป.4/2528 ผู้รับจ้างที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มต้องออกใบกำกับภาษีอัตราร้อยละ 7 ฝั่งผู้รับจ้างบันทึกโดรนเป็นสินทรัพย์ถาวรและคิดค่าเสื่อมราคาตามอายุการใช้งาน ส่วนเบี้ยประกันภัยและค่าอบรมเป็นรายจ่ายของกิจการเมื่อเกี่ยวกับการหารายได้และมีหลักฐานครบ

ตัวอย่าง ฉ: บริษัทผู้ว่าจ้างได้รับใบกำกับภาษีค่าจ้างสำรวจด้วยโดรน 50,000 บาท บวกภาษีมูลค่าเพิ่ม 3,500 บาท รวม 53,500 บาท หักภาษี ณ ที่จ่ายจากฐานก่อน VAT ร้อยละ 3 เท่ากับ 1,500 บาท จ่ายเงินสุทธิ 52,000 บาท และออกหนังสือรับรองการหักภาษีให้ผู้รับจ้าง

รายการตรวจก่อนบินงานจริงมี 8 ข้อ ข้อแรกจัดประเภทงานตามข้อ 4 ข้อสองตรวจหนังสือขึ้นทะเบียน กพท. และการลงทะเบียนกับ กสทช. ข้อสามตรวจวันหมดอายุกรมธรรม์และวงเงินต่อครั้ง ข้อสี่ตรวจเขตห้าม ประกาศจำกัดพื้นที่ล่าสุด และระยะจากสนามบิน ข้อห้าขอความยินยอมเจ้าของพื้นที่ ข้อหกวัดระยะ 50 เมตรและเส้นทางเหนือชุมชน ข้อเจ็ดตัดสินว่างานต้องใช้ Specific Category และแผนบินรายครั้งหรือไม่ ข้อแปดเตรียมอุปกรณ์ดับเพลิง แผนฉุกเฉิน และช่องทางแจ้งอุบัติเหตุ หากต้องการให้ทนายความตรวจสัญญาจ้าง ข้อกำหนดข้อมูลส่วนบุคคล หรือการวางระบบภาษีของธุรกิจโดรน สามารถติดต่อเจ้าหน้าที่เพื่อขอใบเสนอราคา

• กรมสรรพากร — ท.ป.4/2528 อัตราหัก 3% ค่าจ้างทำของและค่าบริการ