ภาษี / VAT e-Service
VAT e-Service แพลตฟอร์มต่างชาติ: เกณฑ์ 1.8 ล้าน ภ.พ.30.9 และ ภ.พ.36
คำตอบสั้น
ประเทศไทยไม่มีภาษีบริการดิจิทัล (Digital Services Tax) แยกจาก VAT สิ่งที่บังคับคือกฎหมายแก้ไขประมวลรัษฎากรฉบับที่ 53 (พ.ศ. 2564) ซึ่งใช้กับรายรับตั้งแต่ 1 ก.ย. 2564 ผู้ให้บริการหรือแพลตฟอร์มต่างประเทศที่มีรายรับจากผู้ใช้ในไทยซึ่งไม่ได้จด VAT เกิน 1.8 ล้านบาท ต้องจดทะเบียนผ่านระบบ VES ภายใน 30 วัน ยื่น ภ.พ.30.9 ภายในวันที่ 23 ของเดือนถัดไป เสียภาษีจากยอดขายโดยหักภาษีซื้อไม่ได้และออกใบกำกับภาษีไม่ได้ เกณฑ์ 1.8 ล้านบาทใช้มาตั้งแต่วันแรก ไม่ใช่การลดเพดานในปี 2570 ส่วนบริษัทไทยที่จด VAT ไม่ถูกเรียกเก็บ แต่ต้องยื่น ภ.พ.36 เองแล้วใช้เป็นภาษีซื้อ ค่าโฆษณาบนเครื่องมือค้นหาที่จ่ายไปต่างประเทศ กรมสรรพากรวินิจฉัยว่าไม่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย
บทความฉบับก่อนหน้าของเราเขียนว่ากรมสรรพากร "ลดเพดานลงเหลือ 1.8 ล้านบาทในปี 2570" ว่าผู้ซื้อนิติบุคคลต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย 15% ทุกกรณี และอ้างถึง safe harbor ย้อนหลัง 12 เดือนกับคำวินิจฉัยเรื่อง NFT ซึ่งเราตรวจไม่พบในเอกสารทางการ ฉบับนี้จึงเขียนใหม่ทั้งหมด และรวมบทความเรื่อง VAT บริการอิเล็กทรอนิกส์อีกฉบับที่ตอบคำถามเดียวกันไว้ในหน้าเดียว แหล่งหลักคือตัวบทกฎหมายฉบับที่ 53 คู่มือ VAT on Electronic Service ฉบับที่ 2 ของกรมสรรพากร (พฤษภาคม 2565) คำถามคำตอบของระบบ VES และหนังสือตอบข้อหารือที่เปิดเผยบนเว็บไซต์กรมสรรพากร เนื้อหาแบ่งเป็นสองฝั่ง ฝั่งแรกคือผู้ให้บริการและแพลตฟอร์มต่างประเทศที่ต้องจดทะเบียน ฝั่งที่สองคือธุรกิจไทยที่จ่ายค่าโฆษณา ซอฟต์แวร์ หรือบริการออนไลน์ไปต่างประเทศ ตรวจสถานะกฎหมาย ณ วันที่ 8 พ.ย. 2569
1) ไทยไม่มี "ภาษีบริการดิจิทัล" แยก: กฎหมายที่ใช้จริงคือ VAT e-Service
กฎหมายแก้ไขประมวลรัษฎากรฉบับที่ 53 (พ.ศ. 2564) ประกาศในราชกิจจานุเบกษาวันที่ 10 ก.พ. 2564 บทบัญญัติที่เปลี่ยนการเสียและการนำส่ง VAT ใช้กับรายรับหรือการจ่ายเงินตั้งแต่วันที่หนึ่งของเดือนที่เจ็ดถัดจากเดือนที่ประกาศ จึงเริ่มวันที่ 1 ก.ย. 2564 กฎหมายนี้ไม่ได้สร้างภาษีประเภทใหม่ แต่ขยายหน้าที่ VAT เดิมไปยังผู้ให้บริการที่อยู่นอกประเทศ คำว่า "ภาษีบริการดิจิทัล" ที่ใช้ในข่าวจึงหมายถึง VAT ร้อยละ 7 ตัวเดียวกับที่ธุรกิจในไทยเสียอยู่แล้ว
"บริการทางอิเล็กทรอนิกส์" ตามมาตรา 77/1 (10/1) คือบริการรวมถึงสินค้าที่ไม่มีรูปร่างซึ่งส่งมอบผ่านอินเทอร์เน็ตหรือเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ มีลักษณะเป็นอัตโนมัติในสาระสำคัญ และทำไม่ได้หากไม่มีเทคโนโลยีสารสนเทศ คู่มือกรมสรรพากรยกตัวอย่าง แอปพลิเคชัน ซอฟต์แวร์ เพลง ภาพยนตร์และเกมดิจิทัล คอร์สออนไลน์ที่บันทึกไว้ล่วงหน้า เว็บโฮสติ้ง บริการเครื่องมือค้นหา ค่าลงประกาศขายบนตลาดออนไลน์ สตรีมมิงตามสั่ง โฆษณาบนสื่อออนไลน์ และค่าคอมมิชชันของตลาดออนไลน์
สิ่งที่ไม่เป็นบริการทางอิเล็กทรอนิกส์ ได้แก่ การสอนสดที่ผู้สอนถ่ายทอดผ่านอินเทอร์เน็ต และงานวิชาชีพที่ต้องใช้คนตัดสินใจ เช่น ที่ปรึกษาตอบทางอีเมลหรือวิดีโอคอล งานกลุ่มนี้ผู้ให้บริการต่างประเทศไม่ต้องจดทะเบียน แต่ผู้รับบริการในไทยยังต้องนำส่ง VAT ด้วย ภ.พ.36 ส่วนหนังสือพิมพ์ นิตยสาร และตำราในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ได้รับยกเว้น VAT ผู้ขายกลุ่มนี้จึงจดทะเบียนในระบบนี้ไม่ได้
สินค้าที่มีตัวตนซึ่งสั่งซื้อออนไลน์แล้วส่งผ่านศุลกากรไม่อยู่ในระบบ e-Service เพราะ VAT เก็บ ณ จุดนำเข้า ประกาศกรมศุลกากรเลขที่ 219/2568 ซึ่งมีผล 1 ม.ค. 2569 ลดราคาของนำเข้าที่ยกเว้นอากรเหลือไม่เกิน 1 บาท สินค้าราคาต่ำจากแพลตฟอร์มต่างประเทศจึงเสียทั้งอากรขาเข้าและ VAT ที่ด่านศุลกากร ร้านค้าที่นำสินค้าเข้ามาขายต่อจึงต้องเก็บใบขนสินค้าและใบเสร็จศุลกากรแยกจากเอกสารค่าบริการ
อัตรา VAT ร้อยละ 7 (อัตรากลาง 6.3 รวมภาษีท้องถิ่น) ใช้กับความรับผิดที่เกิดถึง 30 ก.ย. 2570 ตามพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 807) พ.ศ. 2569 รายรับที่จุดความรับผิดเกิดหลังวันนั้นต้องตรวจพระราชกฤษฎีกาฉบับใหม่ก่อนคำนวณ
2) ใครต้องจดทะเบียน และนับเกณฑ์ 1.8 ล้านบาทอย่างไร
ผู้ให้บริการต่างประเทศต้องจดทะเบียนเมื่อครบสามเงื่อนไข คือ ให้บริการทางอิเล็กทรอนิกส์จากต่างประเทศ ผู้ใช้บริการในไทยไม่ได้จด VAT และรายรับจากบริการนั้นเกิน 1.8 ล้านบาท แพลตฟอร์มต่างประเทศต้องจดทะเบียนแทนผู้ขายบนแพลตฟอร์มเมื่อทำครบทั้งสามขั้นอย่างต่อเนื่อง คือ เสนอบริการ รับชำระเงิน และส่งมอบบริการ ถ้าแพลตฟอร์มทำไม่ครบสามขั้น หน้าที่ยังอยู่ที่ผู้ให้บริการแต่ละราย
"ต่างประเทศ" หมายถึงนิติบุคคลที่ตั้งและประกอบกิจการนอกไทยโดยไม่มีสถานประกอบการถาวรในไทย หรือบุคคลธรรมดาที่ไม่ได้อยู่ในไทย รายรับนับตามเงินที่ได้รับจริง (cash basis) เฉพาะส่วนที่มาจากผู้ใช้ที่ไม่ได้จด VAT นิติบุคคลนับตามรอบระยะเวลาบัญชี บุคคลธรรมดาและห้างหุ้นส่วนสามัญนับตามปีปฏิทิน ผู้เริ่มกิจการกลางปีนับตั้งแต่วันเริ่มกิจการ และมีสิทธิจดทะเบียนโดยสมัครใจแม้ยังไม่ถึงเกณฑ์
การจดทะเบียนทำผ่านระบบ VAT for Electronic Service (VES) ภายใน 30 วันหลังวันที่ยอดรับสะสมข้ามเส้น 1.8 ล้านบาท นิติบุคคลแนบหนังสือรับรองการจดทะเบียนฉบับภาษาอังกฤษที่รับรองโดยกระทรวงการต่างประเทศของประเทศนั้นหรือโนตารีปับลิกภายในหกเดือนที่ผ่านมา พร้อมใบรับรองการเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษี (ถ้ามี) ผู้ยื่นเป็นผู้จดทะเบียนตั้งแต่วันที่ยื่นคำขอ รายชื่อจะประกาศบนเว็บไซต์กรมสรรพากร การเปลี่ยนชื่อ อีเมลหรือเว็บไซต์ที่ใช้ประกอบกิจการ หยุดกิจการเกิน 30 วัน ย้ายที่ตั้ง หรือเลิกกิจการ ต้องแจ้งด้วยแบบ ภ.พ.09.9 ภายใน 15 วัน
การพิสูจน์ว่าผู้ใช้อยู่ในไทยใช้ข้อมูลที่เก็บตามปกติทางธุรกิจอย่างใดอย่างหนึ่ง คือ ข้อมูลการชำระเงิน (บัตรหรือบัญชีที่ออกในไทย) ข้อมูลถิ่นที่อยู่ (ที่อยู่สำหรับออกบิล) หรือข้อมูลการเข้าถึง (รหัสประเทศของซิมหรือ IP) ถ้าข้อมูลขัดกัน ให้หาข้อมูลเพิ่มจนได้อย่างน้อยสองชิ้นที่สอดคล้องกัน ส่วนการแยกลูกค้าที่จด VAT ใช้เลขประจำตัวผู้เสียภาษี 13 หลักที่ลูกค้าแจ้ง ผู้ให้บริการไม่ต้องตรวจความถูกต้องทุกเลข แต่ควรคัดเลขที่ผิดรูปแบบชัดเจน เช่น ไม่ครบ 13 หลักหรือเรียงต่อกัน
การจดทะเบียน VAT ในระบบนี้ ตามคำถามคำตอบของกรมสรรพากร ไม่ได้ทำให้ผู้ให้บริการมีสถานประกอบการถาวรในไทยโดยอัตโนมัติ การมีสถานประกอบการถาวรยังพิจารณาตามประมวลรัษฎากรและอนุสัญญาภาษีซ้อน
ตัวอย่าง A (เกณฑ์รายรับ): บริษัทซอฟต์แวร์ในสิงคโปร์รอบบัญชีเริ่ม 1 ม.ค. 2569 รับเงินค่าสมาชิกจากผู้ใช้ทั่วไปในไทยวันที่ 5 ของทุกเดือน เดือนละ 200,000 บาท ถึงวันที่ 5 ก.ย. ยอดสะสมเท่ากับ 1,800,000 บาท ซึ่งยังไม่เกินเกณฑ์ เมื่อรับเงินวันที่ 5 ต.ค. 2569 ยอดสะสมเป็น 2,000,000 บาท จึงต้องยื่นจดทะเบียนภายใน 4 พ.ย. 2569 ค่าสมาชิกที่ลูกค้าบริษัทซึ่งจด VAT จ่ายไม่นับรวม เพราะฝั่งนั้นลูกค้ายื่น ภ.พ.36 เอง
3) ฝั่งผู้ให้บริการ: ยื่น ภ.พ.30.9 แบบเสียอย่างเดียว
ความรับผิดเกิดเมื่อได้รับชำระค่าบริการทั้งหมดหรือบางส่วน ถ้ารับชำระด้วยบัตรเครดิต ความรับผิดเกิดเมื่อออกหลักฐานการใช้บัตร ภาษีคำนวณจากมูลค่าบริการเป็นเงินบาทคูณร้อยละ 7 โดยหักภาษีซื้อไม่ได้ ผู้จดทะเบียนในระบบนี้ไม่มีสิทธิออกใบกำกับภาษีตามประมวลรัษฎากร แม้จะออกเอกสารตามกฎหมายประเทศของตนได้ก็ตาม
รายรับเป็นเงินตราต่างประเทศ ถ้าขายเงินตราเป็นเงินบาทในเดือนที่ความรับผิดเกิด ให้ใช้จำนวนบาทที่ได้จากการขาย ถ้าไม่ได้ขาย ให้แปลงด้วยอัตราซื้อถัวเฉลี่ย (อัตราโอน) ของธนาคารพาณิชย์ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยคำนวณไว้ ณ วันทำการสุดท้ายของเดือน
ยื่น ภ.พ.30.9 และชำระภาษีทุกเดือนผ่านระบบ VES ตั้งแต่วันที่ 1 ถึงวันที่ 23 ของเดือนถัดไป ถ้าวันที่ 23 ไม่ใช่วันทำการ เลื่อนเป็นวันทำการถัดไป การโอนจากต่างประเทศชำระผ่านธนาคารกรุงไทยซึ่งเป็นตัวแทนรับชำระของกรมสรรพากร ยอดที่เข้าคือยอดหลังหักค่าธรรมเนียมธนาคารทั้งหมด ผู้เสียภาษีจึงต้องโอนให้พอหลังหักค่าธรรมเนียม
ต้องทำรายงานภาษีขายและรายละเอียดรายการตามรูปแบบในประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเรื่อง VAT ฉบับที่ 239 เก็บรักษาไว้พร้อมเอกสารประกอบอย่างน้อย 5 ปีนับแต่วันที่ทำรายงาน ไม่ต้องส่งเว้นแต่เจ้าพนักงานเรียก ถ้าเก็บภาษีเกินจากลูกค้าที่จด VAT จากผู้ใช้นอกไทย หรือจากบริการที่ไม่ใช่อิเล็กทรอนิกส์ ขอคืนได้โดยใช้บัญชีธนาคารชื่อเดียวกับที่จดทะเบียน
ตัวอย่าง B (แปลงสกุลเงิน): เดือนสิงหาคม 2570 บริษัทเกมในสหรัฐฯ รับเงินจากผู้ใช้ไทย 10,000 ดอลลาร์สหรัฐโดยไม่ได้ขายเป็นเงินบาท และรับเงินบาทผ่านช่องทางชำระในไทยอีก 150,000 บาท สมมติอัตราซื้อถัวเฉลี่ย ณ วันทำการสุดท้ายของเดือนเท่ากับ 33.00 บาท ฐานภาษีคือ 330,000 + 150,000 = 480,000 บาท VAT ที่ต้องชำระเท่ากับ 33,600 บาท ยื่นภายใน 23 ก.ย. 2570 ซึ่งเป็นวันพฤหัสบดี อัตรา 33.00 เป็นตัวเลขสมมติ ให้ใช้อัตราที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศจริง
4) ฝั่งผู้ซื้อที่จด VAT: ภ.พ.36 แทนการถูกเรียกเก็บ
ผู้ให้บริการต่างประเทศไม่ต้องเก็บ VAT จากลูกค้าที่จด VAT ในไทย ลูกค้าเป็นฝ่ายนำส่งเองด้วยแบบ ภ.พ.36 ตามมาตรา 83/6 (2) ภายใน 7 วันนับแต่วันสิ้นเดือนของเดือนที่จ่ายเงิน ประกาศของกระทรวงการคลังที่ขยายกำหนดยื่นแบบออนไลน์ (ฉบับที่ 7 ซึ่งแก้ไขต่อมาด้วยฉบับที่ 8 กับ 9) ให้ยื่น ภ.พ.36 ทางอินเทอร์เน็ตได้ภายใน 15 วันสำหรับแบบที่ครบกำหนดตั้งแต่ 1 ก.พ. 2567 ถึง 31 ม.ค. 2570 แบบที่ครบกำหนดหลังจากนั้นให้ตรวจประกาศฉบับใหม่ก่อน
จุดเริ่มคือการใส่เลขประจำตัวผู้เสียภาษี 13 หลักและชื่อนิติบุคคลในบัญชีโฆษณาหรือบัญชีผู้ใช้ เพื่อให้ผู้ให้บริการรู้ว่าเราเป็นลูกค้าที่จด VAT ถ้าไม่ใส่ ผู้ให้บริการจะเรียกเก็บ VAT แบบลูกค้าทั่วไป ภาษีที่ถูกเก็บแบบนี้นำมาเป็นภาษีซื้อไม่ได้ เพราะผู้ให้บริการในระบบนี้ออกใบกำกับภาษีไม่ได้
หนังสือตอบข้อหารือ กค 0706/พ./10129 (12 ธ.ค. 2549) วินิจฉัยว่าความรับผิดเกิดเมื่อชำระค่าบริการ จึงยื่น ภ.พ.36 ก่อนจ่ายเงินจริงไม่ได้ ถ้ายื่นไปก่อนต้องขอคืนแล้วยื่นใหม่ในเดือนที่จ่ายจริง และให้แปลงสกุลเงินด้วยอัตราตามมาตรา 9 ของวันที่ชำระเงินจริง ภาษีที่นำส่งใช้เป็นภาษีซื้อได้ตามใบเสร็จรับเงินที่กรมสรรพากรออกให้ ถ้าบริการนั้นใช้ทั้งในกิจการที่เสีย VAT และกิจการที่ไม่เสีย ให้เฉลี่ยภาษีซื้อตามมาตรา 82/6
ผู้ซื้อที่ไม่ได้จด VAT ไม่ต้องยื่น ภ.พ.36 สำหรับบริการทางอิเล็กทรอนิกส์ เพราะผู้ให้บริการที่จดทะเบียนแล้วเป็นผู้เก็บแทน แต่ถ้าเป็นบริการที่ไม่ใช่อิเล็กทรอนิกส์ เช่น จ้างที่ปรึกษาต่างประเทศผ่านวิดีโอคอล ผู้ซื้อทุกรายยังต้องยื่น ภ.พ.36 ไม่ว่าจะจด VAT หรือไม่
ตัวอย่าง C (ทำถูก): บริษัทไทยที่จด VAT ใส่เลขผู้เสียภาษีในบัญชีโฆษณาแล้ว จ่ายค่าโฆษณาบนเครื่องมือค้นหาให้บริษัทในไอร์แลนด์ 100,000 บาท วันที่ 18 ธ.ค. 2569 ใบแจ้งหนี้ไม่มี VAT บริษัทยื่น ภ.พ.36 นำส่ง 7,000 บาท ภายใน 7 ม.ค. 2570 หรือทางอินเทอร์เน็ตภายใน 15 ม.ค. 2570 แล้วใช้ใบเสร็จของกรมสรรพากรเป็นภาษีซื้อ 7,000 บาทใน ภ.พ.30 เดือนที่ได้ใบเสร็จ ภาระ VAT สุทธิเป็นศูนย์ และไม่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย ตามหัวข้อ 5
ตัวอย่าง D (ลืมใส่เลขผู้เสียภาษี): บริษัทเดียวกันไม่ได้ใส่เลขผู้เสียภาษีในบัญชีโฆษณา ผู้ให้บริการเก็บ VAT 7,000 บาท รวมจ่าย 107,000 บาท ภาษี 7,000 บาทนี้ใช้เป็นภาษีซื้อไม่ได้ ตามคู่มือกรมสรรพากร ลูกค้าที่จด VAT ยังมีหน้าที่ยื่น ภ.พ.36 อยู่ ทางแก้คือใส่เลขผู้เสียภาษีทันที ยื่น ภ.พ.36 ให้ครบ และขอให้ผู้ให้บริการคืนภาษีที่เก็บเกิน ถ้าปล่อยไว้ 12 เดือนที่ยอดเท่ากัน เงินสด 84,000 บาทจะจมอยู่โดยเครดิตไม่ได้
ตัวอย่าง E (กิจการเล็กที่ไม่ได้จด VAT): ร้านค้าออนไลน์รายได้ต่ำกว่า 1.8 ล้านบาทและไม่ได้จด VAT จ่ายค่าโฆษณาโซเชียลมีเดียเดือนละ 20,000 บาท ผู้ให้บริการเก็บ VAT 1,400 บาท ร้านไม่ต้องยื่น ภ.พ.36 สำหรับบริการนี้ ภาษีที่จ่ายเป็นต้นทุนของร้าน วันที่จด VAT ในอนาคตต้องเปลี่ยนข้อมูลในบัญชีโฆษณาให้ตรงวันที่มีผล เพราะตั้งแต่วันนั้นหน้าที่ย้ายมาอยู่ที่ร้าน
5) ภาษีหัก ณ ที่จ่าย ภ.ง.ด.54: แยกจาก VAT และไม่ใช่ 15% ทุกกรณี
มาตรา 70 บังคับให้หักภาษีเฉพาะเงินได้ตามมาตรา 40 (2) ถึง (6) ที่จ่ายให้นิติบุคคลต่างประเทศซึ่งไม่ได้ประกอบกิจการในไทย เช่น ค่าบริการรับทำงานให้ ค่าสิทธิ ดอกเบี้ย เงินปันผล และค่าเช่า เงินได้ที่เป็นกำไรจากธุรกิจตามมาตรา 40 (8) ไม่อยู่ในมาตรา 70 การตัดสินจึงเริ่มจากการถามว่าเราจ่ายค่าอะไร ไม่ใช่จ่ายให้ใคร
หนังสือตอบข้อหารือ กค 0706/10491 (17 ต.ค. 2550) วางหลักไว้หลายกรณีในฉบับเดียว ค่าโฆษณาบนเครื่องมือค้นหาที่จ่ายให้บริษัทในไอร์แลนด์และค่าเช่าเครื่องเซิร์ฟเวอร์กับใบรับรอง SSL จากสหรัฐฯ เป็นเงินได้ตามมาตรา 40 (8) ไม่ต้องหักภาษี ไม่ว่าผู้รับจะอยู่ในประเทศที่มีอนุสัญญาภาษีซ้อนกับไทยหรือไม่ แต่ยังต้องนำส่ง VAT ด้วย ภ.พ.36 ส่วนค่า License Key ที่ให้สิทธินำโปรแกรมไปขายต่อเป็นค่าสิทธิตามมาตรา 40 (3) ต้องหักร้อยละ 15 ตามอนุสัญญาไทยกับแคนาดาข้อ 12 ในกรณีนั้น ขณะที่ค่าบริการสนับสนุนทางเทคนิคเป็นกำไรจากธุรกิจ
หนังสือตอบข้อหารือ กค 0702/1626 (19 มี.ค. 2568) ไปในทางเดียวกันสำหรับคลาวด์และซอฟต์แวร์ที่ผู้ใช้ได้เพียงสิทธิเข้าใช้ ไม่ได้สิทธิทำซ้ำ ดัดแปลง หรือแจกจ่าย ถือเป็นกำไรจากธุรกิจตามอนุสัญญา ถ้าผู้ให้บริการไม่มีสถานประกอบการถาวรในไทยจึงไม่ต้องหักภาษี ข้อหารือแต่ละฉบับผูกกับข้อเท็จจริงและอนุสัญญาที่ระบุ ถ้าสัญญาให้สิทธิทำซ้ำหรือขายต่อ มีบุคลากรต่างประเทศเข้ามาทำงานในไทย หรือผู้รับอยู่ในประเทศที่ไม่มีอนุสัญญากับไทย ต้องวินิจฉัยใหม่
ตัวอย่าง F (ค่าสิทธิขายต่อ): บริษัทไทยจ่ายค่า License Key 500,000 บาท ให้ผู้พัฒนาในแคนาดาเพื่อนำโปรแกรมไปขายต่อให้ลูกค้า ตามแนวข้อหารือข้างต้น บริษัทหักภาษีร้อยละ 15 เป็นเงิน 75,000 บาท ยื่น ภ.ง.ด.54 และยื่น ภ.พ.36 อีก 35,000 บาทจากฐาน 500,000 บาท ถ้าสัญญากำหนดให้ผู้จ่ายรับภาระภาษีแทน ฐานภาษีต้องคำนวณแบบรวมภาษีกลับ (gross-up) ซึ่งตัวเลขจะสูงกว่านี้
6) บทลงโทษ: ใช้อัตราเดียวกับผู้ประกอบการในไทย
คู่มือกรมสรรพากรระบุว่าผู้ให้บริการและแพลตฟอร์มต่างประเทศรับโทษทางแพ่งและอาญาเช่นเดียวกับผู้ประกอบการในไทย ไม่จดทะเบียนแต่ประกอบกิจการ เสียเบี้ยปรับสองเท่าของภาษีที่ต้องเสียในแต่ละเดือนภาษีตลอดเวลาที่ฝ่าฝืน โดยขั้นต่ำเดือนละ 1,000 บาท ยื่นแบบล่าช้าเสียเบี้ยปรับสองเท่าของภาษีในเดือนนั้น ยื่นไม่ถูกต้องจนภาษีขาดเสียเบี้ยปรับหนึ่งเท่าของภาษีที่ขาด และภาษีที่ชำระช้ามีเงินเพิ่มเดือนละ 1.5% นับเศษเดือนเป็นหนึ่งเดือน ไม่เกินจำนวนภาษีตามมาตรา 89/1
โทษทางอาญาตามคู่มือ คือ ไม่จดทะเบียนแต่ประกอบกิจการ โทษจำคุกสูงสุด 1 เดือน ปรับสูงสุด 5,000 บาท หรือทั้งสองอย่าง (มาตรา 90/2) ไม่ยื่นแบบ ปรับสูงสุด 2,000 บาท (มาตรา 90) และไม่จัดทำรายงานตามที่อธิบดีกำหนด โทษจำคุกสูงสุด 6 เดือน ปรับสูงสุด 10,000 บาท หรือทั้งสองอย่าง (มาตรา 90/3) ผู้กำกับดูแลคือกองบริหารภาษีธุรกิจขนาดใหญ่ การติดต่อและการอุทธรณ์ทำผ่านระบบ VES หรืออีเมล ves@rd.go.th
เราไม่พบประกาศ "safe harbor ย้อนหลัง 12 เดือน" สำหรับแพลตฟอร์มที่ยื่นโดยสมัครใจตามที่บทความฉบับเดิมอ้าง สิ่งที่มีจริงคือหลักเกณฑ์งดหรือลดเบี้ยปรับตามคำสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป.81/2542 ซึ่งให้ลดได้มากเมื่อยื่นเองก่อนได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงาน ดูรายละเอียดในบทความแนวทางขอลดเบี้ยปรับของเรา
ตัวอย่าง G (จดทะเบียนช้า): แพลตฟอร์มในตัวอย่าง A ควรจดทะเบียนภายใน 4 พ.ย. 2569 แต่มาจดและยื่นย้อนหลังในเดือนมีนาคม 2570 ภาษีเดือนละ 14,000 บาท ตลอดสี่เดือนภาษี (พ.ย. 2569 ถึง ก.พ. 2570) สองเท่าของภาษีเท่ากับ 28,000 บาทต่อเดือน มากกว่า 1,000 บาท เบี้ยปรับตามกฎหมายจึงเท่ากับ 112,000 บาทก่อนพิจารณาลด ส่วนเงินเพิ่มของเดือนพฤศจิกายนที่ครบกำหนด 23 ธ.ค. 2569 และชำระ 19 มี.ค. 2570 นับได้ 3 เดือน เท่ากับ 14,000 × 1.5% × 3 = 630 บาท เงินเพิ่มนี้ลดไม่ได้
7) รายการตรวจปิดเดือนของทั้งสองฝั่ง
ฝั่งผู้ให้บริการต่างประเทศ ให้ตรวจทุกเดือนว่ารายรับแยกลูกค้าจด VAT กับไม่จด VAT แล้ว หลักฐานที่ตั้งของผู้ใช้มีอย่างน้อยหนึ่งชิ้นหรือสองชิ้นที่ไม่ขัดกัน รายงานภาษีขายใช้อัตราแลกเปลี่ยนที่ถูกวัน ภาษีโอนถึงธนาคารกรุงไทยเต็มจำนวนภายในวันที่ 23 และข้อมูลจดทะเบียนที่เปลี่ยนแจ้งภายใน 15 วัน
ฝั่งธุรกิจไทย ให้ทำทะเบียนการจ่ายเงินไปต่างประเทศทุกรายการ ทั้งที่จ่ายผ่านบัญชีบริษัทและบัตรเครดิตของกรรมการ แต่ละรายการบันทึกว่าเป็นบริการทางอิเล็กทรอนิกส์หรือไม่ ใบแจ้งหนี้มี VAT หรือไม่ ต้องยื่น ภ.พ.36 หรือไม่ และเงินได้เข้ามาตรา 40 อนุใด เก็บสำเนา Terms of Service ที่มีผลในวันจ่ายเงินแนบใบแจ้งหนี้ เพราะสิทธิที่ได้รับจากสัญญาเป็นตัวตัดสินว่าเป็นค่าสิทธิหรือกำไรจากธุรกิจ
ก่อนปิดงบสิ้นปี ให้กระทบยอดภาษีซื้อจาก ภ.พ.36 กับค่าใช้จ่ายต่างประเทศในบัญชีแยกประเภท รายการที่มีค่าใช้จ่ายแต่ไม่มีใบเสร็จ ภ.พ.36 คือจุดที่เจ้าพนักงานมักพบเมื่อตรวจ และควรยื่นเพิ่มเติมเองก่อนได้รับหนังสือแจ้งเพื่อให้ได้อัตราเบี้ยปรับที่ลดลง
สรุป
VAT บริการอิเล็กทรอนิกส์จากต่างประเทศมีหลักเดียว คือ ภาษีต้องถูกเก็บครั้งเดียวที่ฝั่งใดฝั่งหนึ่ง ถ้าผู้ใช้ไม่ได้จด VAT ผู้ให้บริการต่างประเทศเก็บและยื่น ภ.พ.30.9 ถ้าผู้ใช้จด VAT ผู้ใช้ยื่น ภ.พ.36 แล้วเครดิตคืน ภาษีหัก ณ ที่จ่ายเป็นอีกคำถามหนึ่งที่ตอบจากประเภทเงินได้และสิทธิในสัญญา ทีมบัญชีของเราช่วยจัดทำทะเบียนการจ่ายเงินต่างประเทศ ตรวจการจัดประเภท ยื่น ภ.พ.36 และ ภ.ง.ด.54 และช่วยผู้ให้บริการต่างประเทศเตรียมเอกสารจดทะเบียนในระบบ VES ค่าบริการขึ้นกับจำนวนรายการและขอบเขตงาน สอบถามเจ้าหน้าที่เพื่อขอใบเสนอราคา บทความนี้เป็นข้อมูลทั่วไป ข้อเท็จจริงและสัญญาจริงอาจทำให้คำตอบต่างไป
ติดต่อขอคำปรึกษาคำถามที่พบบ่อย
ไทยมีภาษีบริการดิจิทัล (DST) แยกจาก VAT หรือไม่?+
ไม่มี ณ วันที่ตรวจ (8 พ.ย. 2569) สิ่งที่บังคับคือ VAT ร้อยละ 7 สำหรับบริการทางอิเล็กทรอนิกส์จากต่างประเทศตามกฎหมายแก้ไขประมวลรัษฎากรฉบับที่ 53 ซึ่งใช้ตั้งแต่ 1 ก.ย. 2564 และเกณฑ์ 1.8 ล้านบาทใช้มาตั้งแต่วันแรก
บริษัทจด VAT แล้วแต่ใบแจ้งหนี้ค่าโฆษณายังมี VAT 7% ต้องทำอย่างไร?+
ใส่เลขประจำตัวผู้เสียภาษี 13 หลักและชื่อนิติบุคคลในบัญชีโฆษณา ยื่น ภ.พ.36 ให้ครบตามหน้าที่ แล้วขอให้ผู้ให้บริการคืนภาษีที่เก็บเกิน ภาษีที่ผู้ให้บริการเก็บมานำมาเป็นภาษีซื้อไม่ได้ เพราะผู้ให้บริการในระบบนี้ออกใบกำกับภาษีไม่ได้
คอร์สออนไลน์จากต่างประเทศเข้าข่าย e-Service ทุกแบบหรือไม่?+
ไม่ทุกแบบ คอร์สที่บันทึกไว้ล่วงหน้าเป็นบริการทางอิเล็กทรอนิกส์ ส่วนการสอนสดที่ผู้สอนถ่ายทอดผ่านอินเทอร์เน็ตไม่ใช่ ผู้สอนสดต่างประเทศจึงไม่ต้องจดทะเบียนในระบบ VES แต่ผู้เรียนในไทยต้องยื่น ภ.พ.36 สำหรับการสอนสด
ผู้ให้บริการต่างประเทศต้องมีตัวแทนหรือสำนักงานในไทยก่อนจดทะเบียนหรือไม่?+
คู่มือกรมสรรพากรไม่ได้กำหนดให้ต้องมี การจดทะเบียน ยื่นแบบ แจ้งเปลี่ยนแปลง และอุทธรณ์ทำผ่านระบบ VES ได้ทั้งหมด เอกสารที่ต้องมีคือหนังสือรับรองบริษัทฉบับภาษาอังกฤษที่รับรองภายในหกเดือนที่ผ่านมา พร้อมใบรับรองการเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษี (ถ้ามี)
สั่งสินค้าจากแพลตฟอร์มต่างประเทศเข้าข่าย VAT e-Service หรือไม่?+
ไม่เข้าข่าย สินค้าที่มีตัวตนเสีย VAT และอากรที่ด่านศุลกากร นับจาก 1 ม.ค. 2569 ศุลกากรยกเว้นอากรให้เฉพาะของราคาไม่เกิน 1 บาท (ประกาศ 219/2568) ผู้นำเข้าที่จด VAT ใช้ใบเสร็จศุลกากรเป็นหลักฐานภาษีซื้อ
บทความที่เกี่ยวข้อง
ดูทั้งหมด →ปิดงบการเงินบริษัทจำกัด: ลำดับงานและกำหนดเวลาตามกฎหมาย
ไล่ลำดับตั้งแต่กระทบยอดก่อนสิ้นปี ตรวจสอบโดยผู้สอบบัญชี ประชุมผู้ถือหุ้น ส่งงบต่อ DBD และยื่น ภ.ง.ด.50 พร้อมมาตราที่กำหนดแต่ละขั้น
บัญชีร้านอาหาร: VAT, POS, ต้นทุนอาหาร และภาษีที่ต้องรู้
ฐาน VAT ของ service charge และราคาเมนู การขออนุมัติเครื่อง POS ต้นทุนอาหารและของเสีย ยอดขายผ่านแพลตฟอร์ม ทิปและประกันสังคม ภาษีร้านบุคคลธรรมดา ใบอนุญาตและภาษีป้าย พร้อมตัวอย่างคำนวณ 6 กรณี
กระทบยอด Shopee/Lazada/TikTok Shop กับบัญชี VAT และภาษี
แยกยอดโอนออกเป็นยอดขาย คูปอง ค่าธรรมเนียม และค่าขนส่ง กำหนดเดือนภาษีของ COD ออกใบลดหนี้เมื่อคืนสินค้า หัก ณ ที่จ่ายค่าบริการแพลตฟอร์ม และติดตามเกณฑ์ VAT พร้อมตัวอย่างคำนวณ 7 กรณี