ใบอนุญาตธุรกิจและการลงทุนของต่างชาติ FBL และ BOI

งานส่วนใหญ่ที่ล้มเหลวเริ่มจากการอธิบายวัตถุประสงค์ของกิจการแบบกว้างเกินความจำเป็น ทำให้กิจกรรมที่จริง ๆ ทำได้เสรีถูกลากเข้าไปพ่วงกับกิจกรรมบริการที่ถูกสงวน เราจึงแยกรายได้ของกิจการออกเป็นสายย่อยก่อน แล้วจับคู่แต่ละสายกับถ้อยคำในบัญชีท้ายกฎหมาย ผลที่ได้บ่อยครั้งคือกิจการต้องขออนุญาตเพียงบางสายเท่านั้น

การผลิตสินค้าเพื่อจำหน่ายและส่งออกมักไม่ถูกสงวน ในขณะที่งานบริการ ค้าปลีก ค้าส่ง นายหน้า และตัวแทนถูกสงวนไว้เป็นหลัก ความต่างนี้เปลี่ยนทั้งงบประมาณและระยะเวลาโครงการ จึงต้องรู้ก่อนตัดสินใจเช่าอาคารหรือจ้างพนักงานชุดแรก

ใบอนุญาตประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวเป็นเส้นทางที่ใช้ดุลพินิจของคณะกรรมการมากที่สุด ต้องแสดงประโยชน์ที่ประเทศจะได้รับ การถ่ายทอดเทคโนโลยี และการจ้างงานคนไทย ส่วนเส้นทางส่งเสริมการลงทุนตัดสินจากประเภทกิจการที่อยู่ในบัญชีที่ได้รับส่งเสริม ถ้ากิจการเข้าเกณฑ์ ผลลัพธ์จะแน่นอนกว่าและได้สิทธิภาษีกับสิทธิถือที่ดินตามมาด้วย

สำหรับผู้ถือหุ้นสัญชาติอเมริกัน สิทธิตามสนธิสัญญาทางไมตรีเปิดให้ถือหุ้นได้เต็มจำนวนในกิจกรรมส่วนใหญ่โดยไม่ต้องผ่านดุลพินิจ แต่มีข้อยกเว้นสำคัญเรื่องที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติ คมนาคม และการเงินภายในประเทศ เราจึงตรวจข้อยกเว้นเหล่านี้ก่อนแนะนำโครงสร้างผู้ถือหุ้น

ใบอนุญาตไม่ใช่จุดจบของงาน ทุนขั้นต่ำต้องนำเข้าจริงตามกำหนดเวลาและมีหลักฐานการโอนเงินจากต่างประเทศ อัตราส่วนพนักงานไทยต่อชาวต่างชาติต้องรักษาไว้ตลอดเวลาที่ยังใช้ใบอนุญาตหรือใบอนุญาตทำงาน และการเปลี่ยนที่ตั้งสำนักงานหรือขอบเขตกิจกรรมต้องแจ้งแก้ไขก่อนเริ่มทำ

กิจการที่ได้รับส่งเสริมการลงทุนมีภาระรายงานประจำปีเพิ่มเติมและเงื่อนไขที่ต้องทำให้ครบภายในกรอบเวลา หากพลาดอาจถูกเพิกถอนสิทธิย้อนหลัง ซึ่งกระทบภาษีที่เคยยกเว้นไปแล้ว เราจึงจัดปฏิทินหน้าที่ตามใบอนุญาตส่งมอบให้ลูกค้าพร้อมกับใบอนุญาตทุกครั้ง