คดีเช็คคืนและตั๋วเงินผิดนัด

เอกสารวุฒิสภา อ.พ.(ร)2/2567 ที่อ่านได้ระบุว่าเป็นร่างยกเลิก และแนบกฎหมายเช็ค2534 การพบร่างหรือมติรับหลักการไม่เท่ากับพบกฎหมายที่ประกาศใช้แล้ว การค้นคว้ารอบนี้ยังยืนยันวันมีผลยกเลิกจากราชกิจจานุเบกษาไม่ได้ และไม่ใช้ผลค้นไม่พบยืนยันว่ากฎหมายเดิมยังใช้ถึงวันปัจจุบัน ต้องตรวจบทที่ใช้กับวันที่เกิดเหตุและผลต่อคดีค้างก่อนยื่น

ตัวบทเดิม ม.4 ระบุเช็คเพื่อหนี้ที่มีอยู่จริงและบังคับได้ พร้อมลักษณะอย่างหนึ่งที่กำหนด เช่น ไม่มีเงินพอ หรือสั่งห้ามจ่ายโดยทุจริต และต้องยื่นโดยชอบแล้วธนาคารไม่จ่าย ม.5 ยอมความได้ เมื่อบทนี้ใช้กับเหตุจึงต้องตรวจองค์ประกอบและอำนาจร้องทุกข์ ไม่สรุปอาญาจากการไม่ชำระหนี้ หรือใช้เป็นเครื่องมือขู่จับ

ม.1001 ให้3ปีจากตั๋วถึงกำหนดแก่การฟ้องผู้รับรองตั๋วแลกเงินหรือผู้ออกตั๋วสัญญาใช้เงิน ม.1002 ผู้ทรงฟ้องผู้สลักหลัง/ผู้สั่งจ่าย1ปีจากวันที่ลงในคำคัดค้านที่ทำทันเวลา หรือวันถึงกำหนดเมื่อมีข้อกำหนดไม่จำต้องมีคำคัดค้าน การไม่ทำคำคัดค้านเฉย ๆ ไม่ใช่ข้อกำหนดนั้น สำหรับเช็คต้องดูหลักที่ใช้กับลักษณะเช็คและวันที่ระบุ ไม่ใช้วันใบคืนแทนโดยอัตโนมัติ

ม.1003 ให้6เดือนเมื่อผู้สลักหลังเข้าถือตั๋วและใช้เงิน หรือผู้สลักหลังนั้นถูกฟ้อง สำหรับไล่เบี้ยกันและผู้สั่งจ่าย ไม่ใช่เวลาของผู้ทรงทุกคน ม.1004 การสะดุดหยุดลงแก่คู่สัญญาหนึ่งมีผลเฉพาะคนนั้น จึงต้องทำบัญชีสิทธิรายบุคคล ไม่ถือว่าลูกหนี้คนหนึ่งชำระบางส่วนทำให้ทุกผู้สลักหลังเริ่มเวลาใหม่

ม.990 แยกยื่นเช็คใช้เงินเมืองเดียวกันหนึ่งเดือนจากวันออก ที่อื่นสามเดือน ผลละเลยคือเสียสิทธิไล่เบี้ยผู้สลักหลัง และต่อผู้สั่งจ่ายเท่าความเสียหายจากละเลย กำหนดยื่นไม่ใช่อายุความฟ้อง ม.1005 ต้องตรวจว่าคู่กรณีตกลงต่างหรือไม่และลูกหนี้เสียหายจากการเสียสิทธิตั๋วเพียงใดก่อนเรียกตามหนี้เดิมซึ่งใช้กฎหมายทั่วไป ไม่ได้กำหนดเวลาใหม่ให้หนี้นั้น

มาตรา7 ในสำเนากฎหมาย2534 ระบุชำระแก่ผู้ทรงหรือธนาคารภายในสามสิบวันจากผู้ออกได้รับหนังสือบอกกล่าวว่าธนาคารไม่ใช้เงิน หรือมูลหนี้สิ้นผลผูกพันก่อนคำพิพากษาถึงที่สุด จึงให้คดีเลิกกันเมื่อบทนั้นใช้กับเหตุ ไม่ใช่สามสิบวันจากเช็คคืน และไม่ใช่กฎต้องรอสามสิบวันก่อนร้องทุกข์ การชำระนอกกรอบหรือประนีประนอมต้องตรวจผลแยก ไม่รับประกันว่าชำระแล้วทุกข้อหาสิ้น

รับเงินบางส่วนต้องบันทึกตราสาร ยอดที่ตัดและยอดคงเหลือ ไม่เรียกซ้ำยอดที่ได้แล้ว การรับเช็คใหม่หรือสัญญาประนีประนอมอาจเปลี่ยนสิทธิเดิมแม้เขียนสงวนสิทธิ คำพิพากษาตามยอมที่บังคับได้ต้องปฏิบัติตามคำพิพากษาและขั้นตอน ต่างจากเอกชนตกลงกันซึ่งอาจต้องฟ้องเมื่อผิดนัด การถอนอาญาหรือยอมความอาจย้อนกลับไม่ได้