1. ข้อพิพาทพิกัดอัตราศุลกากร เมื่อสินค้าตัวเดียวกันตีความต่างกันได้
สินค้าชนิดเดียวกันอาจจัดเข้าพิกัดที่ต่างกันได้ตามลักษณะการใช้งาน ส่วนประกอบหลัก หรือขั้นตอนการผลิตขั้นสุดท้าย และแต่ละพิกัดมีอัตราอากรที่ต่างกันมาก ผู้นำเข้าจำนวนมากใช้พิกัดตามที่ผู้ผลิตในต่างประเทศแนะนำมาโดยไม่ได้ตรวจสอบกับหลักเกณฑ์การตีความพิกัดของไทยเอง ทำให้เมื่อเจ้าหน้าที่ตรวจพบภายหลังจึงกลายเป็นการประเมินเพิ่มย้อนหลังพร้อมเบี้ยปรับเงินเพิ่มทันที
เมื่อเกิดความเห็นต่างเรื่องพิกัด เรามักเริ่มจากการขอหนังสือตอบข้อหารือล่วงหน้าจากกรมศุลกากรสำหรับสินค้ารุ่นใหม่ก่อนนำเข้าจริง เพื่อลดความเสี่ยงที่จะถูกโต้แย้งภายหลัง ส่วนกรณีที่มีการนำเข้ามาแล้วและถูกตั้งประเด็น เราจะรวบรวมข้อมูลทางเทคนิคของสินค้า แคตตาล็อก และคำอธิบายพิกัดของประเทศคู่ค้าที่ใช้ระบบฮาร์โมไนซ์เดียวกัน มาเทียบเคียงเพื่อสนับสนุนพิกัดที่ผู้นำเข้าใช้อยู่
หากข้อพิพาทไม่จบในชั้นเจ้าหน้าที่ตรวจปล่อย ขั้นถัดไปคือคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ด้านพิกัดอัตราศุลกากร ซึ่งพิจารณาจากเอกสารทางเทคนิคเป็นหลักมากกว่าข้อโต้แย้งเชิงกฎหมายล้วน เราจึงให้น้ำหนักกับการจัดทำรายงานผู้เชี่ยวชาญด้านผลิตภัณฑ์ควบคู่ไปกับข้อกฎหมาย เพราะคณะกรรมการมักตัดสินจากลักษณะทางกายภาพและการใช้งานจริงของสินค้าเป็นสำคัญ


